Αναλαμβάνουμε περιορισμένο αριθμό νέων περιστατικών
Αυτό που προσφέρουμε στο ιατρείο είναι μια ουσιαστική, συνθετική παρέμβαση σε προβλήματα που άπτονται της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής, με κύριο άξονα την ψυχοθεραπεία και το EMDR, ψυχιατρικά φάρμακα όπου είναι απαραίτητα και συμπληρωματικές μεθόδους εφόσον κριθεί ότι μπορούν να προσφέρουν βοήθεια.
Λόγω εξειδίκευσης και διαθεσιμότητας αναλαμβάνουμε περιορισμένο αριθμό νέων περιστατικών. Προτεραιότητά δίνεται σε εκείνους τους θεραπευόμενους που εκτιμούμε αδρά ότι μπορούμε να βοηθήσουμε σε ένα σημαντικό βαθμό, με ήπια θεραπευτικά μέσα κατά προτίμηση.
Στο ιατρείο μας πλέον δεν αναλαμβάνουμε θεραπευόμενους με μοναδικό σκοπό τη ρύθμιση των ψυχιατρικών φαρμάκων που ήδη λαμβάνουν. Η προσέγγισή μας είναι κυρίως ψυχοθεραπευτική και ολιστική. Ούτε απλά δίνουμε κάποιο φυσικό σκεύασμα και "όσο βοηθήσει".
Δεν ταιριάζει λοιπόν το ιστορικό ή το προφίλ όλων των ανθρώπων με αυτό που προσφέρουμε, για διαφόρους λόγους. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος λόγω του είδους, της χρονιότητας, της ανθεκτικότητας ή της βαρύτητας των συμπτωμάτων, ή της προσωπικότητας, να χρειάζεται συστηματική ψυχοθεραπεία (σε εβδομαδιαία βάση, για χρόνια) για να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα σύμφωνα με το ιστορικό του.
Κατηγορίες ψυχοπαθολογίας που πλέον δεν αναλαμβάνουμε
Η μακροπρόθεσμη ίαση επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της ψυχοθεραπείας και των αλλαγών στον τρόπο σκέψης, και όχι αποκλειστικά μέσω της βιολογικής (φαρμακευτικής) παρέμβασης ή άλλων φυτικών σκευασμάτων. Αυτά μπορεί να είναι εξαιρετικά βοηθητικά (και απολύτως απαραίτητα ορισμένες φορές), όμως η η πραγματική θεραπεία περνάει μέσα από την ψυχοθεραπεία.
Η θεραπεία δεν είναι ένας αγώνας ταχύτητας, αλλά μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και δέσμευση για να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή. Για μια ουσιαστική αλλαγή απαιτείται το κίνητρο από την πλευρά του θεραπευόμενου και η ψυχοθεραπευτική «βουτιά» από τον θεραπευτή στον κόσμο του θεραπευόμενου, στις σκέψεις, στα συναισθήματά του. Όταν ο στόχος είναι η διακοπή (ή σημαντική μείωση) των φαρμάκων, αυτό απαιτεί εντατική ψυχοθεραπεία και παρακολούθηση, και πολύ μεγάλα ποσά ψυχικής ενέργειας και σκέψης από τον ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή. Και όσο πιο σοβαρή η είναι ψυχοπαθολογία και η ένταση των συμπτωμάτων, τόσο μεγαλύτερη προσπάθεια απαιτείται.
Για παράδειγμα, η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή είναι σοβαρά, χρόνια νοσήματα. Χρειάζονται σταθερή και μακροχρόνια φαρμακευτική αγωγή (στις περισσότερες περιπτώσεις), σταθερή παρακολούθηση και παράλληλη ψυχοθεραπεία. Με τις κατάλληλες παρεμβάσεις, «ναι» μπορεί να υπάρξει μεγάλη βελτίωση, και οι άνθρωποι να παίρνουν χαμηλές ποσότητες φαρμάκων, αλλά αυτό ψυχοθεραπευτικά είναι πολύ απαιτητικό. Το ίδιο ισχύει και για τις χρόνιες περιπτώσεις ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, χρειάζονται επίσης εντατική και συστηματική ψυχοθεραπεία.
Καταρχήν λοιπόν, ο φόρτος εργασίας του σήμερα, οι επαγγελματικές και προσωπικές υποχρεώσεις δεν επιτρέπουν σε καμία περίπτωση (χωρίς εξαιρέσεις) να αναλάβω ασθενείς με αυτά τα νοσήματα, και να παρέχω το επίπεδο υποστήριξης που θεωρώ απαραίτητο.
Δεύτερον, υπάρχει και το προσωπικό ενδιαφέρον μου ως Ψυχιάτρου,1 που μέσα στα χρόνια πρακτικής έχει μετακινηθεί σε σχέση με τις διάφορες ψυχικές παθήσεις και ψυχολογικά προβλήματα.2
Για αυτούς τους λόγους λοιπόν, ΔΕΝ αναλαμβάνουμε πλέον (χωρίς εξαιρέσεις) ασθενείς με την παρακάτω ψυχοπαθολογία:
| ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ | |
|---|---|
| 1. | Σχιζοφρένεια (ψύχωση) ή με ψυχωσικά στοιχεία |
| 2. | Διπολική διαταραχή |
| 3. | Διαταραχές προσωπικότητας |
| 4. | διαταραχές του Αυτιστικού φάσματος |
| 5. | ΔΕΠΥ: χρόνιες, διαγνωσμένες περιπτώσεις |
| 6. | OCD: χρόνιες περιπτώσεις Ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (ΙΨΔ) |
| 7. | εξαρτήσεις και εθισμοί (τζόγος, αλκοόλ, ουσίες, κα) |
Σημειώνεται πως:
- η κάθε περίπτωση κρίνεται ξεχωριστά από τον γιατρό, χωρίς η παραπάνω λίστα να είναι εξαντλητική ή τα κριτήρια του γιατρού να μπορούν να αναλυθούν περισσότερο σε αυτή την σελίδα ή στην τηλεφωνική επικοινωνία μαζί σας.
- η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (αλκοόλ, κάνναβη, κα) καθιστά δύσκολη την (συμπληρωματική) θεραπεία. Η θεραπεία εξαρτημένων ατόμων (ή ανθρώπων που κάνουν/έκαναν καταχρήσεις) απαιτεί θεραπευτικό πλαίσιο απεξάρτησης (ΚΕΘΕΑ, 18 Άνω, πρόγραμμα Αθηνά, κα) όπου γίνεται η ουσιαστική θεραπεία.
Ο γιατρός ΔΕΝ πραγματοποιεί επισκέψεις κατ'οίκον.
Δεν γίνονται συνεδρίες εξ αποστάσεως.
Στην περίπτωση που δεν μπορέσουμε να σας αναλάβουμε, μπορείτε πάντα να απευθυνθείτε σε δημόσιες δομές (πχ ΚΚΨΥ, εφημερεύοντα νοσοκομεία), συναδέλφους καθώς και σε γραμμές τηλεφωνικής υποστήριξης (π.χ. 10306, 166) για βοήθεια.
Επαγγελματικές κατηγορίες θεραπευόμενων
Μετά από 10+ χρόνια λειτουργείας του ιατρείου, πλέον (από το Νοέμβριο 2024) δεν αναλαμβάνω για τη θεραπεία συνάδελφους: ψυχολόγους, συμβούλους ψυχικής υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς, ομοιοπαθητικούς.
Στις περιπτώσεις συναδέλφων, παρατηρείται συχνά μια ασυνείδητη σύγκρουση μεταξύ του ρόλου του "ειδικού" και του ρόλου του "θεραπευόμενου". Η εμπειρία έχει δείξει ότι στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, η συσσωρευμένη θεωρητική γνώση συχνά ενεργοποιεί μηχανισμούς διανοητικοποίησης.3 Η τάση για ανάλυση της θεραπευτικής διαδικασίας μέσα από θεωρητικά και επαγγελματικά φίλτρα παρεμβάλλεται στην ίδια την θεραπεία και δημιουργεί πρόσθετες αντιστάσεις.4
| ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ |
|---|
|
Γιατί δεν αναλαμβάνουμε θεραπευόμενους για συν-θεραπεία
Με τον όρο "συνθεραπεία" εννοώ συγκεκριμένα το να κάνει κάποιος την ψυχοθεραπεία του σε κάποιον τρίτο, για παράδειγμα σε κάποιον ψυχολόγο, και να έρθει στο ιατρείο παράλληλα με αποκλειστικό σκοπό την ρύθμιση των φαρμάκων ή την ψυχιατρική παρακολούθηση. Υπάρχουν κυρίως δύο λόγοι για τους οποίους δεν αναλαμβάνω θεραπευόμενους για συνθεραπεία:
α) Ενώ η κλασική ψυχιατρική εστιάζει συχνά στη βιολογική (φαρμακευτική) αντιμετώπιση, η προσέγγισή μας είναι συνθετική. Πέρα από την τυπική ψυχιατρική εκπαίδευση, ο γιατρός διαθέτει πιστοποιημένη εξειδίκευση 3.200+ ωρών στην ψυχοθεραπεία, επιτρέποντας την ταυτόχρονη φαρμακευτική και ουσιαστική ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, όπου κλινικά κρίνεται απαραίτητο.
β) Πολύ συχνά, η ψυχιατρική εκτίμηση (και η νομική κάλυψη) ζητείται σε προχωρημένα στάδια της ψυχοπαθολογίας, για παράδειγμα όταν εμφανιστούν σκέψεις αυτοκτονίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις ψυχοπαθολογίας (όπως στην κατάθλιψη και τις κρίσεις πανικού, για παράδειγμα) τα αίτια είναι ψυχολογικά και αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται μια ουσιαστική ψυχοθεραπεία και ειδικοί ψυχοθεραπευτικοί χειρισμοί, που θα βοηθήσουν τον άνθρωπο να τα αναγνωρίσει και να τα αντιμετωπίσει πριν φτάσει σε ένα εξαιρετικά δύσκολο σημείο.
Η συνεργασία με άλλους ειδικούς απαιτεί κοινή θεραπευτική φιλοσοφία, σχετικά με τις δυνατότητες της ψυχοθεραπείας, τις δυνατότητες της θεραπευτικής σχέσης, των συμπληρωματικών προσεγγίσεων και των ψυχιατρικών φαρμάκων.
Μέσα στα χρόνια έχω δει χιλιάδες θεραπευόμενους, που κάνανε διάφορες μορφές ψυχοθεραπείας και σε πολλές περιπτώσεις για πολλά χρόνια. Δυστυχώς πολλές φορές διαφωνώ με τους θεραπευτικούς χειρισμούς και κατεύθυνση της θεραπείας. Η εμπλοκή πολλαπλών θεραπευτών χωρίς κεντρικό συντονισμό συχνά οδηγεί σε σύγχυση θεραπευτικών στόχων και καθυστερεί την κλινική βελτίωση.
Καθώς λοιπόν επειδή έχω την ευθύνη και τη γνώμη για τη θεραπεία όσων ανθρώπων αναλαμβάνω, επιλέγω να μην εμπλέκομαι (και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμώ οι άνθρωποι να διακόπτουν άλλες θεραπευτικές σχέσεις στις οποίες ήδη έχουν επενδύσει).
Στις ελάχιστες περιπτώσεις που κρίνω ότι χρειάζεται ιδιαίτερη βοήθεια, συνεργάζομαι με ώριμους, ανεξάρτητους ψυχολόγους-ψυχοθεραπευτές που γνωρίζω τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά (τη δουλειά τους δηλαδή), κάνοντας παραπομπές προς εκείνους με μόνο γνώμονα το όφελος του θεραπευόμενου.
Παραπομπές ειδικά για το EMDR
Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία παραπομπών, αυτές για το EMDR αποκλειστικά. Αυτές οι παραπομπές είναι οι μόνες που μπορώ να αναλάβω υπό κάποιες προϋποθέσεις (πλην ορισμένων κατηγοριών ψυχοπαθολογίας, όπως περιγράφονται παραπάνω).
Βιβλιογραφία
- 1.Geller, S. M., & Greenberg, L. S. (2012). Therapeutic presence: A mindful approach to effective therapy. American Psychological Association. [Therapist's Presence]
- 2.Johns, R. G., et al. (2019). A systematic review of therapist effects: A critical narrative update and refinement to review. Clinical Psychology Review, 67, 78–93. [Therapist Factors and Impact on Outcomes]
- 3.Blumenthal, S. (2014). Psychoanalytic diagnosis: understanding personality structure in the clinical process (2nd ed.). Psychoanalytic Psychotherapy, 28(2), 233–234. [Intellectualization, Defense Mechanisms]
- 4.Norcross, J. C. (2005). The Psychotherapist’s Own Psychotherapy: Educating and Developing Psychologists. American Psychologist, 60(8), 840–850. [Role Conflicts]