Τσίμπημα Ψύλλου - εικόνες
Το τσίμπημα του ψύλλου προκαλεί μικρά, κόκκινα, κνησμώδη εξογκώματα στο δέρμα που οφείλονται στο γεγονός ότι οι ψύλλοι τρυπούν το δέρμα για να τραφούν με αίμα. Οι ψύλλοι εγχέουν σάλιο που περιέχει αντιπηκτικά και αλλεργιογόνα όταν δαγκώνουν, το οποίο προκαλεί μια ανοσολογική αντίδραση στο σώμα. Η ανοσολογική αντίδραση περιλαμβάνει την απελευθέρωση ισταμίνης, που οδηγεί σε κνησμό, ερυθρότητα και οίδημα γύρω από την περιοχή του τσιμπήματος. Οι περισσότεροι άνθρωποι σε ένα βαθμό εμφανίζουν αλλεργία στο σάλιο του ψύλλου, έτσι τα τσιμπήματα είναι αρκετά δυσάρεστα.2
Συχνά Σημεία Εντόπισης
Τα τσιμπήματα των ψύλλων συνήθως εμφανίζονται στα κάτω άκρα, ειδικά γύρω από το πέλμα, στους αστραγάλους και στην κνήμη, αν και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο στο σώμα όπως η μέση, οι μασχάλες και πίσω από τα γόνατα. Τα τσιμπήματα συχνά εμφανίζονται σε ομάδες ή γραμμές, και μερικές φορές σχηματίζουν ένα κόκκινο δακτύλιο που περιβάλει το εξόγκωμα. Τα τσιμπήματα είναι μικρά, διογκωμένα και μπορεί να αιμορραγούν αν κάποιος τα ξύσει.
Κλινική Εικόνα και Συμπτώματα
Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ο έντονος κνησμός (φαγούρα), ο οποίος εάν οδηγήσει σε επίμονο ξύσιμο, μπορεί να προκαλέσει λύση της συνέχειας του δέρματος. Είναι σημαντικό να διαχωρίζεται η απλή αλλεργική αντίδραση (κοκκινίλα, φαγούρα) από την κυτταρίτιδα (λοίμωξη του δέρματος), η οποία χαρακτηρίζεται από θερμότητα, αυξανόμενο πόνο και εκτεταμένη ερυθρότητα που απλώνεται ραγδαία.
Σε κάποιες περιπτώσεις, το τσίμπημα του ψύλλου μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, ήπιες ως σοβαρές, με συμπτώματα όπως η κνίδωση, η ερυθρότητα, οι φουσκάλες και ακόμη και η δυσκολία στην αναπνοή σε επείγουσες περιπτώσεις. Η έντονη ή η σοβαρή αλλεργική αντίδραση απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση.
Διαχείριση της Ενόχλησης από Τσιμπήματα
Η αντιμετώπιση για τα τσιμπήματα των ψύλλων στοχεύει κυρίως στην διαχείριση των συμπτωμάτων. Καλό είναι να πλένετε την προσβληθείσα περιοχή με σαπούνι και νερό, για την απομάκρυνση ρύπων και μικροβίων. Για την ανακούφιση της φαγούρας και της φλεγμονής, η τοπική εφαρμογή με κρέμες υδροκορτιζόνης, οι λοσιόν καλαμίνης και λοσιόν που περιέχουν μενθόλη προσφέρουν αίσθηση δροσιάς και καταπράυνσης.
Τα από του στόματος αντιϊσταμινικά (π.χ. σετιριζίνη, λοραταδίνη) βοηθούν κυρίως στον περιορισμό του κνησμού και της νυχτερινής δυσφορίας, αλλά δεν "εξαφανίζουν" τα σημάδια άμεσα. Η χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών πρέπει να γίνεται με φειδώ και ποτέ σε ανοιχτές πληγές.
Μέτρα Προστασίας και Αποφυγής
Η στρατηγική προστασίας περιλαμβάνει καταρχήν τον εντοπισμό της πηγής τους. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται έλεγχος των κατοικίδιων και πρόληψη για τους ψύλλους με κατάλληλα φάρμακα και κολάρα.3
Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να είναι καθαρό το εσωτερικό περιβάλλον του σπιτιού, να καθαρίζονται τα χαλιά, να πλένονται τακτικά τα κρεβατάκια των ζώων, και να χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα για την εξάλειψη των ψύλλων. Η τακτική περιποίηση των κατοικίδιων και οι έλεγχοι στον κτηνίατρο είναι βασικά στοιχεία.
Πιθανές Επιπλοκές
Σε κάποιες περιπτώσεις, οι ψύλλοι μπορεί να κουβαλάνε παθογόνους μικροοργανισμούς που προκαλούν ασθένειες, όπως ο τύφος ή η πανώλη, αλλά αυτές οι περιπτώσεις είναι σπάνιες.1 Τα συμπτώματα μιας τέτοιας νόσου περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, πόνο στις αρθρώσεις, και διόγκωση των λεμφαδένων, καταστάσεις δηλαδή που απαιτούν αξιολόγηση από ένα γιατρό.
Τα παιδιά μπορεί είναι πιο ευάλωτα στις επιπλοκές από τα τσιμπήματα των ψύλλων, και για αυτό πρέπει να υπάρχει ιατρική παρέμβαση αν εμφανίσουν πυρετό , οίδημα, υγρό γύρω από τα τσιμπήματα, κνίδωση ή δυσκολίες στην αναπνοή. Η επιδείνωση των συμπτωμάτων απαιτεί αντιμετώπιση για τον περιορισμό της πιθανότητας επιμολύνσεων ή αλλεργικών αντιδράσεων.
Στα παιδιά, η αντίδραση στα τσιμπήματα ψύλλων συχνά εκδηλώνεται ως βλατιδώδης κνίδωση, Πρόκειται για μια αντίδραση υπερευαισθησίας όπου παλιά τσιμπήματα μπορεί να "φουντώσουν" ξανά όταν υπάρξουν νέα τσιμπήματα. Δεν πρόκειται για νέα μόλυνση, αλλά για ανοσολογική απόκριση που μπορεί να επιμένει για εβδομάδες.
Αντιμετώπιση τσιμπήματος ψύλλου
Το τσίμπημα του ψύλλου προκαλεί κόκκινα εξογκώματα που δημιουργούν κνησμό, εξαιτίας της αλλεργικής αντίδρασης στο σάλιο του ψύλλου όταν ρουφάει αίμα. Αν και γενικά το τσίμπημα του ψύλλου δεν είναι επικίνδυνο, προκαλεί δυσφορία και μπορεί να οδηγεί σε δευτεροπαθείς μολύνσεις. Η αντιμετώπιση στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.
Βιβλιογραφία
- 1.Parola, P., et al. (2013). Update on Tick-Borne rickettsioses around the world. Clinical Microbiology Reviews, 24(2), 501–524. [link]
- 2.Goddard, J., et al. (2009). Bed bugs (Cimex lectularius) and clinical consequences of their bites. JAMA, 301(13), 1358-1366. [link]
- 3.CDC (Centers for Disease Control and Prevention). Fleas. [link]