Τι είναι το Tantrum; (Ταντρουμ)

Τι είναι το τάντρουμ; (Tantrum)

Τα tantrum είναι ξεσπάσματα θυμού, απογοήτευσης και γενικότερα αποδιοργανωμένης συμπεριφοράς που παρουσιάζουν τα παιδιά. Ένα παιδί μπορεί να ουρλιάζει, να φωνάζει, να χτυπά τα χέρια του και τα πόδια του, να κλωτσά, να τρέχει μακριά. Σε κάποιες περιπτώσεις τάντρουμ, τα παιδιά μπορεί για παράδειγμα να χτυπιούνται στο πάτωμα, να κρατούν την αναπνοή τους, να κάνουν εμετό, να σπάνε πράγματα, να δαγκώνουν, να γδύνονται ή να τραυματίζουν τον εαυτό τους ή άλλους ανθρώπους.

Γιατί συμβαίνουν τα tantrums;

Τα tantrum (τάντρουμ) είναι πολύ συχνά σε παιδιά ηλικίας 1½-4 ετών.¹ van den Akker, A. L., et al. (2022). Temper tantrums in toddlers and preschoolers. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 43(4), e243-e251. και ως ψυχίατρος, συχνά βλέπω γονείς να ανησυχούν γι' αυτά. Ta tantrum συνήθως συμβαίνουν επειδή τα μικρά παιδιά είναι ακόμη στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης (κοινωνικής, συναισθηματικής και γλωσσικής) και εμφανίζονται όταν τα παιδιά δεν παίρνουν αυτό που θέλουν. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν πως να επικοινωνήσουν τις ανάγκες τους και κυρίως πως να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους. Αν δεν πάρουν αυτό που θέλουν, εκνευρίζονται υπερβολικά, κατακλύζονται από τα μη ελεγχόμενα συναισθήματα. Και μέσα από τις αντιδράσεις τους μαθαίνουν ότι η συμπεριφορά τους μπορεί να επηρεάζει τους άλλους. Έτσι, τα tantrums είναι ένας τρόπος με τον οποίο τα μικρά παιδιά εκφράζουν και διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και τα "θέλω" τους, και προσπαθούν να αλλάξουν όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Για τα νήπια και τα μεγαλύτερα παιδιά, υπάρχουν πράγματα που μπορεί να αυξάνουν την συχνότητα των tantrums:

• Η ιδιοσυγκρασία επηρεάζει το πόσο γρήγορα ένα παιδί αντιδρά σε πράγματα όπως η απογοήτευση ή οι αλλαγές στο περιβάλλον. Τα παιδιά που είναι πιο ευαίσθητα είναι πολύ πιο εύκολο να αναστατωθούν με αυτά τα πράγματα.
• Το στρες, η πείνα, η κούραση, είναι όλες καταστάσεις που κάνουν τα παιδιά πιο δύσκολο να εκφράσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους και να μένουν ήρεμα.
• Καταστάσεις τις οποίες τα παιδιά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν, για παράδειγμα ένα νήπιο δεν μπορεί να διαχειριστεί αν ένα μεγαλύτερο παιδί του πάρει ένα παιχνίδι.
• Τα έντονα συναισθήματα, όπως η ανησυχία, ο φόβος, η ντροπή και ο θυμός μπορεί να είναι δύσκολα διαχειρίσιμα από τα παιδιά.

Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί επίσης να εμφανίζουν tantrums. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν μάθει ασφαλείς τρόπους να εκφράζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και ξεσπούν κατά αυτό τον τρόπο.

Ο παιδικός εγκέφαλος και η νευροβιολογία του τάντρουμ

Τα tantrums δεν αποτελούν απλώς συμπεριφορική αντίδραση, αλλά απόρροια της αναπτυξιακής ανωριμότητας του παιδικού εγκεφάλου. Σε αυτή την ηλικία, ο προμετωπιαίος φλοιός (το κέντρο της λογικής, του σχεδιασμού και της συναισθηματικής ρύθμισης) είναι ατελής και υπολειτουργεί υπό πίεση.

Κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος, ενεργοποιείται έντονα το λιμβικό σύστημα και συγκεκριμένα η αμυγδαλή (το κέντρο ανίχνευσης απειλής). Αυτή η υπερδιέγερση προκαλεί αυτό που ονομάζουμε "συναισθηματική πειρατεία": η επικοινωνία με τα λογικά κέντρα του εγκεφάλου διακόπτεται προσωρινά. Συνεπώς, το παιδί εκείνη τη στιγμή είναι βιολογικά ανίκανο να επεξεργαστεί λογικά επιχειρήματα, νουθεσίες ή εντολές, μέχρι να αποκατασταθεί η νευροβιολογική ισορροπία.⁸ Gee, D. G., et al. (2013). Early developmental emergence of human amygdala–prefrontal connectivity after maternal deprivation. Proceedings of the National Academy of Sciences, 110(39), 15638–15643.

Πόσο διαρκεί ένα tantrum

Τα tantrum συνήθως διαρκούν μεταξύ δύο και 15 λεπτών.¹¹ Potegal, M., et al. (2003). Temper Tantrums in Young Children: 2. Tantrum Duration and Temporal Organization. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 24(3), 148–154. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διάρκεια των tantrum μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας του παιδιού, της συναισθηματικής κατάστασης και των συγκεκριμένων παραγόντων που οδηγούν στο ξέσπασμα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, τα tantrums αποτελούν φυσιολογικό μέρος της αναπτυξιακής διαδικασίας για παιδιά προσχολικής ηλικίας, καθώς οι εγκεφαλικές δομές που εμπλέκονται στη συναισθηματική ρύθμιση (προμετωπιαίος φλοιός) βρίσκονται υπό ανάπτυξη.⁶ Leibenluft, E. (2017). Pediatric irritability: A systems neuroscience approach. Trends in cognitive sciences, 21(4), 277-289.

Είναι ταντρουμ ή κάποια διαταραχή;

Για ορισμένα παιδιά αυτά τα ξεσπάσματα μπορεί να είναι πιο συχνά και πιο έντονα από αυτά των συνομηλίκων τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ένας παιδοψυχίατρος θα πρέπει να εξετάσει το παιδί και να διαγνώσει αν πρόκειται για ταντρουμ ή κάποια διαταραχή.⁵ Wakschlag, L. S., et al. (2015). Clinical Implications of a Dimensional Approach: The Normal:Abnormal Spectrum of Early Irritability. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 54(8), 626–634. ⁷ Schmitt, B. D. (2024). Temper tantrums. Pediatric Patient Education. American Academy of Pediatrics. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να πρόκειται για κάποια διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων, διαταραχή συμπεριφοράς, επιθετικότητας, δυσκολίες συμπεριφοράς και/ή συναισθηματικής ρύθμισης και μη συμμόρφωσης. Πιο συγκεκριμένα, δύο τέτοιες διαγνώσεις είναι η Διαταραχή Διαγωγής και η διαταραχή Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής (ODD).

Στρατηγικές για τη μείωση της συχνότητας των tantrums

Υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε την συχνότητα των tantrums:

• Βοηθήστε το παιδί σας να κατανοήσει τα συναισθήματά του. Μπορείτε να το κάνετε αυτό από τη στιγμή που θα γεννηθεί χρησιμοποιώντας λέξεις για τα συναισθήματα όπως "χαρά", "λύπη", "κούραση", "πείνα".
• Αναγνωρίστε τις αιτίες του tantrum όπως η κούραση, η πείνα, η ανησυχία, ο φόβος. Έτσι μπορείτε να σχεδιάζετε πράγματα και να μειώσετε την πιθανότητα εμφάνισης tantrums. Για παράδειγμα, μπορείτε να βγείτε για ψώνια αφού το παιδί σας έχει κοιμηθεί ή έχει φάει.
• Όταν το παιδί σας διαχειρίζεται μια δύσκολη κατάσταση χωρίς tantrum, ενθαρρύνετε το να σας μιλήσει για τα συναισθήματά του. Για παράδειγμα, "Σε είδα να φτιάχνεις τον πύργο χωρίς να θυμώνεις όταν πέφτει. Πώς ένιωσες; Ήσουν δυνατός και ήρεμος;"
• Μιλήστε για όλα τα συναισθήματα μετά το tantrum όταν το παιδί σας είναι ήρεμο. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε, "Πέταξες το παιχνίδι σου επειδή δεν δούλευε; Τι άλλο θα μπορούσες να είχες κάνει;"
• Δώστε θετικά παραδείγματα για την αντίδραση στο στρες. Για παράδειγμα, "Με ανησυχεί η κίνηση, επειδή μας καθυστερεί. Αν πάρουμε μερικές βαθιές ανάσες θα παραμείνουμε ήρεμοι."

Διαχείριση των tantrums

Κάποιες φορές τα tantrums απλά συμβαίνουν, ανεξάρτητα με το τι έχετε κάνει για να τα αποτρέψετε. Όταν εμφανίζεται ένα tantrum, μπορείτε να αντιδράσετε ανάλογα με την ηλικία του παιδιού:

• Τα νήπια αντιδρούν καλύτερα όταν είστε κοντά, τους προσφέρετε ζεστασιά και τα επιβεβαιώνετε ότι κατανοείτε τα συναισθήματά τους.
• Για τα μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε 5 βήματα για να τα ηρεμήσετε. Αρχικά αναγνωρίστε το συναίσθημα, δώστε του όνομα, στηρίξτε το παιδί μέχρι να ηρεμήσει, και διευθετήστε το θέμα που προκάλεσε το tantrum.

Κάποιες συμβουλές που θα κάνουν τα tantrums πιο ανώδυνα για όλους είναι οι εξής:

• Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας και οι γύρω του είναι ασφαλείς. Αυτό σημαίνει ότι ίσως είναι ανάγκη να μετακινηθείτε κάπου αλλού με το παιδί σας.
• Από τη στιγμή που θα βρίσκεστε σε ασφαλές μέρος, ήρεμα αναγνωρίστε το συναίσθημα του, μιλήστε αργά και με ήρεμη φωνή.
• Μείνετε ήσυχοι κοντά στο παιδί σας μέχρι να ηρεμήσει. Κρατήστε το αγκαλιά αν το θέλει, ή δώστε του χώρο αν το έχει ανάγκη. Μην προσπαθείτε να κάνετε συζήτηση με τον παιδί σας.
• Μην ενδίδετε στις απαιτήσεις του. Αυτό μπορεί να βοηθήσει το παιδί να μάθει σταδιακά ότι τα tantrums δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος για να πάρει αυτό που θέλει.
• Δοκιμάστε μια παράδοξη οδηγία. Αυτό σημαίνει ότι θα δώσετε την άδεια στο παιδί σας να ουρλιάξει και να φωνάξει, μέχρι να συνέλθει.
• Αγκαλιάστε το παιδί σας όταν ηρεμήσει. Ένα tantrum προκαλεί ανησυχία σε όλους.

Τάντρουμ σε δημόσιους χώρους: Οδηγός επιβίωσης

Ένα tantrum σε δημόσιο χώρο είναι ο φόβος κάθε γονέα. Η πίεση από τα βλέμματα των τρίτων συχνά μας οδηγεί να υποχωρούμε, κάτι που μακροπρόθεσμα επιδεινώνει τη συμπεριφορά.

• Αγνοήστε το κοινό: συχνά επικεντρώνεται κανείς στους γύρω, νιώθετε ότι όλοι σας κοιτούν και σας κρίνουν. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι συμπάσχουν, ενώ όσοι δεν είναι γονείς αδυνατούν να κατανοήσουν την κατάσταση. Εστιάστε μόνο στο παιδί σας.
• Ασφάλεια και απομάκρυνση: αν το παιδί χτυπιέται σε διάδρομο σούπερ μάρκετ, μετακινήστε το ήρεμα σε ένα πιο ήσυχο σημείο (π.χ. στο αυτοκίνητο ή σε μια γωνία). Μην προσπαθήσετε να κάνετε διάλογο εκείνη τη στιγμή.
• Η τεχνική της "Σιωπηλής Παρουσίας": η στρατηγική αγνόηση της φωνής του παιδιού είναι κρίσιμη για να μην ενισχύσετε τη συμπεριφορά. Διατηρήστε την ψυχραιμία σας, μιλήστε χαμηλόφωνα ή καθόλου μέχρι να κοπάσει η ένταση.⁴ Centers for Disease Control and Prevention. (2024, August 7). Tips for using ignoring. Essentials for Parenting Toddlers and Preschoolers.

Η φάση της επανασύνδεσης: τι κάνουμε μετά την καταιγίδα

Το πιο κρίσιμο σημείο για την ψυχική υγεία του παιδιού δεν είναι το ίδιο το tantrum, αλλά το τι συμβαίνει αμέσως μετά, η φάση της επανασύνδεσης.⁹ Lunkenheimer, E., et al. (2023). The importance of parent self-regulation and parent–child coregulation in research on parental discipline. Child Development Perspectives, 17(1), 25–31. ¹⁰ Tronick, E. Z. (1989). Emotions and emotional communication in infants. American Psychologist, 44(2), 112–119.

Όταν το tantrum τελειώσει, το παιδί είναι συχνά εξουθενωμένο και φοβισμένο από την ένταση των δικών του συναισθημάτων. Μπορεί να αισθάνεται ότι η "κακή" συμπεριφορά του διέρρηξε τη σχέση σας, ότι δεν το αγαπάτε, ότι είναι "κακό παιδί". Είναι λοιπόν μία φάση που μπορείτε να εδραιώσετε την ασφάλεια, με τα παρακάτω βήματα:

1. Διαβεβαιώστε το παιδί ότι το αγαπάτε.
2. Προσφέρετε σωματική επαφή: μια αγκαλιά (χωρίς πολλά λόγια απαραιτήτως) απελευθερώνει ωκυτοκίνη και μειώνει τις ορμόνες του στρες (κορτιζόλη), επιβεβαιώνοντας στο παιδί ότι είναι ασφαλές και αγαπητό και αποδεκτό, ακόμα και όταν δυσκολεύεται.
3. Αφήστε τις διαλέξεις για αργότερα: αποφύγετε φράσεις όπως "είδες τι έπαθες;" ή "στα έλεγα", κα. Ο εγκέφαλος του παιδιού χρειάζεται χρόνο για να επανέλθει σε κατάσταση που μπορεί να προσλάβει πληροφορίες.
4. Αφού ηρεμήσει τελείως (αρκετά αργότερα), δώστε μια σύντομη ανατροφοδότηση: μπορείτε να πείτε απλά: "ήσουν πολύ θυμωμένος επειδή δεν πήραμε το παιχνίδι. Ήταν μια δύσκολη στιγμή, αλλά τώρα πέρασε. Την επόμενη φορά θα προσπαθήσουμε να το πούμε με λόγια ή να εκφράσεις το θυμό σου διαφορετικά" (με ζωγραφίες/μουτζούρες, με κάποιο μπαλάκι, κα).

Η διαδικασία αυτή διδάσκει στο παιδί ότι τα συναισθήματα είναι διαχειρίσιμα και ότι η σχέση με τον γονέα είναι αδιαπραγμάτευτη, δεν καταστρέφεται από τον θυμό.

Αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν

Για να διαχειριστούν οι γονείς τα tantrums πρέπει καταρχήν να τα αποδεχτούν. Τα tantrums μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, όπως ο φόβος, η απογοήτευση, ο θυμός, τα όρια που μπορεί να βάλει ένας γονιός ή και οποιοδήποτε "όχι".

Είναι χρήσιμο να σκεφτούμε ότι το tantrum είναι ένα ξέσπασμα σε μια κατάσταση που ένα παιδί δεν μπορεί να διαχειριστεί με ώριμο τρόπο, δεν μπορεί να μιλήσει για το πως νιώθει, ή για τις επιθυμίες ή τις ανάγκες του. Αντιθέτως νιώθει ένα συναίσθημα να το κατακλύζει. Και απελευθερώνει αυτό το συναίσθημα με δραματικό τρόπο, όπως το κλάμα, οι φωνές, οι κλωτσιές, αυτό το εξυπηρετεί για να πάρει αυτό που θέλει (ή να αποφύγει κάτι που δεν θέλει), και τελικά είναι μια συμπεριφορά στην οποία βασίζεται.

Ο στόχος με ένα παιδί που είναι επιρρεπές στα tantrums είναι να ξεμάθει αυτή την εκμαθημένη αντίδραση, και να μάθει άλλους πιο ώριμους τρόπους να διαχειρίζεται μια κατάσταση ή ένα πρόβλημα, όπως ο συμβιβασμός, η συζήτηση.

1. Αποδοχή της κατάστασης

Πρώτον, είναι σημαντικό να παραμείνετε ήρεμοι και να μην απαντάτε με δυνατά ή θυμωμένα ξεσπάσματα, καθώς αυτό μπορεί να κλιμακώσει την κατάσταση. Αντίθετα, προσπαθήστε να αποδεχτείτε τον θυμό του παιδιού σας, καθώς οι εκρήξεις είναι συχνά αποτέλεσμα απογοήτευσης ή άλλων συναισθημάτων που κατακλύζουν το παιδί, και που δεν μπορούν ακόμα να εκφράσουν λεκτικά.

2. Αξιολόγηση της κατάστασης

Το πρώτο πράγμα για να αναγνωρίσετε τις αιτίες που προκαλούν tantrums στο παιδί σας είναι να αξιολογήσετε την κατάσταση. Ποιες είναι οι καταστάσεις που προκαλούν τα tantrums; Τι συμβαίνει ακριβώς πριν από τα tantrums, στη διάρκεια και μετά το ξέσπασμα;

Μερικές φορές μια ματιά στα μοτίβα συμπεριφοράς του παιδιού αποκαλύπτει το πρόβλημα που χρειάζεται προσοχή. Μια τραυματική εμπειρία, η κακοποίηση ή η παραμέληση, το κοινωνικό άγχος, μια μαθησιακή δυσκολία, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).

3. Αλλαγή της εκμαθημένης συμπεριφοράς

Καθώς οι γονείς πολλές φορές δεν μπορούν να διαχειριστούν τα tantrums, ειδικά σε δημόσιο χώρο, το παιδί μαθαίνει ότι το tantrum είναι ένας τρόπος για να πάρει αυτό που θέλει. Αυτό γίνεται μια εκμαθημένη αντίδραση.

Οι γονείς πρέπει να αξιολογούν την κατάσταση για να δουν αν μπορούν να περιορίσουν τις αιτίες που προκαλούν tantrum. Αν οι γονείς μπουν στα παπούτσια των παιδιών τους, προφανώς και αυτό δεν θα λύσει το πρόβλημα. Αλλά μερικές φορές μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς διαχειρίζονται μια κατάσταση. Αυτό μπορεί να μεταφραστεί ότι προειδοποιούν τα παιδιά για πιο απαιτητικά πράγματα, ή δραστηριότητες ώστε να μειωθεί η πιθανότητα του tantrum.

Η πρόβλεψη αυτών των ερεθισμάτων και η προσαρμογή κάνει πιο εύκολο για ένα παιδί να δεσμευτεί σε μια δραστηριότητα που είναι πραγματικά σημαντική. Για παράδειγμα, αν οι ασκήσεις για το σχολείο είναι δύσκολες για ένα παιδί, επειδή έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία, τότε μπορεί να έχει εκρήξεις και ξεσπάσματα πριν αρχίσει καν να κάνει τις εργασίες. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς ώστε οι εργασίες να είναι πιο εύκολες; Μπορεί να χρειάζονται περισσότερα διαλείμματα, υποστήριξη, οργάνωση.

Ένας άλλος στόχος είναι οι γονείς να καταλάβουν πότε οι προσδοκίες για τη συμπεριφορά ενός παιδιού είναι αναπτυξιακά κατάλληλη. Αυτό εξαρτάται από την ηλικία και την ωριμότητα του παιδιού. Οι γονείς μπορούν να τροποποιήσουν το περιβάλλον ώστε να ταιριάζει με τις ικανότητες του παιδιού και να ενθαρρύνουν τις ώριμες αντιδράσεις;

4. Αντίδραση των γονέων στα tantrum

Είναι σημαντικό ένας ώριμος γονέας να κατανοήσει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι το να προλαμβάνει ένα tantrum πριν ξεκινήσει αυτό δεν σημαίνει ότι ενδίδουν στις απαιτήσεις του παιδιού τους. Σημαίνει ότι διαχωρίζουν τα ανεπιθύμητα tantrums από άλλα θέματα, όπως η συμμόρφωση στους κανόνες. Και δεύτερον, μειώνοντας την πιθανότητα των tantrums, απομακρύνουν την ευκαιρία ενίσχυσης αυτής της συμπεριφοράς.² Mo, J., et al. (2023). Parental discipline techniques and changes in observed temper tantrum severity in toddlers. Research on Child and Adolescent Psychopathology, 51(4), 571-582. Όταν τα παιδιά δεν εμφανίζουν tantrums, μαθαίνουν να εκφράζουν τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις δυσκολίες με πιο ώριμο τρόπο. Και αυτό από μόνο του ενισχύει τις κατάλληλες αντιδράσεις.

Όταν τα tantrums συμβαίνουν, η αντίδραση των γονέων ή των φροντιστών επηρεάζει την επανεμφάνιση αυτής της συμπεριφοράς. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους οι γονείς μπορούν να αντιστέκονται στον πειρασμό να ενδώσουν στο tantrum του παιδιού τους. Στα ξεσπάσματα που δεν είναι επικίνδυνα, ο στόχος είναι οι γονείς να αγνοούν τη συμπεριφορά, να μην δίνουν προσοχή.⁴ Centers for Disease Control and Prevention. (2024, August 7). Tips for using ignoring. Essentials for Parenting Toddlers and Preschoolers.

Η προσοχή είναι κάτι που πρέπει να προσέχουν αν θέλουν να αποθαρρύνουν μια συμπεριφορά. Όταν ένα παιδί κάνει προσπάθεια να ηρεμήσει, συμμορφώνεται ή συμβιβάζεται τότε αυτό ενθαρρύνει θετικά την κατάλληλη αντίδραση στην απογοήτευση. Τα παιδιά μαθαίνουν κάποιες δεξιότητες.

Ένα πράγμα που κανένας γονέας δεν θέλει να κάνει είναι να συζητήσει με το παιδί όταν είναι αναστατωμένο. Οι γονείς καλό είναι να μην μιλάνε στα παιδιά τους όταν δεν είναι συναισθηματικά ήρεμα. Κανένα παιδί δεν μπορεί να διαπραγματευτεί όταν νιώθει θυμό, δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται το θυμό ή τα συναισθήματά τους γενικότερα. Όταν το παιδί ηρεμήσει οι γονείς μπορούν να συζητούν μαζί του για την επικοινωνία.

5. Πρότυπα ήρεμης συμπεριφοράς

Ο καλύτερος τρόπος για να μάθει ένα παιδί είναι μέσα από το παράδειγμα των γονέων του. Οι γονείς πρέπει να παίρνουν το χρόνο τους. Όταν νιώθουν θυμό τότε είναι ανάγκη να δώσουν λίγο χρόνο στον εαυτό τους και να δουν ήρεμα την κατάσταση. Κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί όταν είμαστε αναστατωμένοι.

Καλό είναι οι γονείς να είναι ήρεμοι και να εκφράζουν ξεκάθαρα τις προσδοκίες που έχουν από τη συμπεριφορά των παιδιών τους.

Οι γονείς και τα παιδιά πρέπει να χτίσουν τις απαραίτητες δεξιότητες για να αντιμετωπίζουν τα tantrums. Όταν ένα παιδί ξεσπάει δεν μπορεί και ο γονέας να ξεσπάει, πρέπει να βρει τρόπους να ηρεμεί και όχι να καταρρέει και ο ίδιος (meltdown).

Υποστήριξη για τη διαχείριση των tantrums

Οι γονείς είναι ανάγκη να αντιμετωπίζουν με κατανόηση και υπομονή τις εκρήξεις θυμού των παιδιών τους. Αν θέλουν να διαχειριστούν την κατάσταση πιο αποτελεσματικά, τότε η ψυχοθεραπεία μπορεί να τους βοηθήσει να μάθουν νέες δεξιότητες, να αυξήσουν την ψυχική αντοχή τους και να αναπτύξουν μια ουσιαστική σχέση ασφάλειας και επικοινωνίας με το παιδί τους. Συμπληρωματικά, το parent coaching μπορεί να βοηθήσει στην εύρεση λύσεων.³ Diaz-Stransky, A., et al. (2020). Tantrum tool: development and open pilot study of online parent training for irritability and disruptive behavior. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 30(9), 558-566.

Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις το EMDR μπορεί να βοηθήσει ορισμένα παιδιά να επεξεργαστούν τα τραύματά τους και να απελευθερώσουν το συσσωρευμένο θυμό τους.

Βιβλιογραφία

1. ↸1.van den Akker, A. L., et al. (2022). Temper tantrums in toddlers and preschoolers. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 43(4), e243-e251. [Temper tantrums]
2. ↸2.Mo, J., et al. (2023). Parental discipline techniques and changes in observed temper tantrum severity in toddlers. Research on Child and Adolescent Psychopathology, 51(4), 571-582. [Discipline techniques]
3. ↸3.Diaz-Stransky, A., et al. (2020). Tantrum tool: development and open pilot study of online parent training for irritability and disruptive behavior. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 30(9), 558-566. [Parent Training]
4. ↸4.Centers for Disease Control and Prevention. (2024, August 7). Tips for using ignoring. Essentials for Parenting Toddlers and Preschoolers. [CDC Guidelines on Ignoring Tantrums]
5. ↸5.Wakschlag, L. S., et al. (2015). Clinical Implications of a Dimensional Approach: The Normal:Abnormal Spectrum of Early Irritability. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 54(8), 626–634. [Normal vs. Abnormal Irritability]
6. ↸6.Leibenluft, E. (2017). Pediatric irritability: A systems neuroscience approach. Trends in cognitive sciences, 21(4), 277-289. [Neuroscience of Pediatric Irritability]
7. ↸7.Schmitt, B. D. (2024). Temper tantrums. Pediatric Patient Education. American Academy of Pediatrics. [AAP Guidelines: Tantrum Warning Signs]
8. ↸8.Gee, D. G., et al. (2013). Early developmental emergence of human amygdala–prefrontal connectivity after maternal deprivation. Proceedings of the National Academy of Sciences, 110(39), 15638–15643. [link]
9. ↸9.Lunkenheimer, E., et al. (2023). The importance of parent self-regulation and parent–child coregulation in research on parental discipline. Child Development Perspectives, 17(1), 25–31. [link]
10. ↸10.Tronick, E. Z. (1989). Emotions and emotional communication in infants. American Psychologist, 44(2), 112–119. [link]
11. ↸11.Potegal, M., et al. (2003). Temper Tantrums in Young Children: 2. Tantrum Duration and Temporal Organization. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 24(3), 148–154. [Tantrum Duration ]