Η σημασία της ψυχοθεραπείας

ουσιαστική ψυχοθεραπεία αποτελεσματικη

Η σημασία της ψυχοθεραπείας

Παραδείγματα ουσιαστικής θεραπείας

Βλέπω αρκετούς ανθρώπους που παίρνουν αρκετά χρόνια φάρμακα, ενώ αυτό που ουσιαστικά χρειάζονται είναι ψυχοθεραπεία. Αλλά και ανθρώπους που κάνουν χρόνια ψυχοθεραπεία, χωρίς όμως να έχουν προχωρήσει στη ζωή τους ή να έχουν ξεφύγει από την κατάθλιψη ή το άγχος, είτε γιατί δεν έχουν γίνει οι σωστές ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις, είτε γιατί οι καταστάσεις είναι σοβαρές και χρειάζονται αντικαταθλιπτικά για ένα διάστημα. Αυτά τα λάθη είναι συχνά στον χώρο της ψυχικής υγείας.

Παρακάτω περιγράφονται συνοπτικά ορισμένες περιπτώσεις θεραπευομένων όπου γίνεται εμφανής η σημασία της ψυχοθεραπείας, δηλαδή της βαθύτερης διερεύνησης των αιτιών μιας κατάστασης.

Σημειώνουμε ότι ενώ μπορεί τα παρακάτω να φαίνονται ξεκάθαρα και εμφανή, πρόκειται όμως για ανθρώπους οι οποίοι έπαιρναν για χρόνια ή για μήνες αντικαταθλιπτικά ή/και αγχολυτικά φάρμακα για την αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων. Σε όλες τις περιπτώσεις οι αιτίες και οι συνδέσεις δεν είναι καθόλου συνειδητές στην αρχή της θεραπείας. Οι εξηγήσεις (και η θεραπεία) δίνονται διαμέσου της ψυχοθεραπείας και του EMDR, έχοντας κάνει πλέον το ασυνείδητο, συνειδητό. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στον θεραπευόμενο να δει με άλλη ματιά το τι του συμβαίνει στο “εδώ και τώρα” της ενήλικης ζωής και τι του συνέβη στο “εκεί και τότε”  (συνήθως βιώματα και τραύματα της παιδικής ηλικίας).

Κατάθλιψη

Ασθενής 35 ετών, επιχειρηματίας σε κατάθλιψη από 5ετίας. Όπως αναδύθηκε στην ψυχοθεραπεία και το EMDR, βίωνε την οικονομική του επιτυχία ως μια “αποτυχία” (όχι αρκετά πετυχημένος), λόγω παιδικών βιωμάτων και σύγκρισης του πατέρα με συγγενικά πρόσωπα.

Κρίσεις πανικού

Ασθενής 60 ετών, με έναρξη κρίσεων πανικού από 7μήνου και παράλληλα εμφάνιση υπέρτασης. Στην ψυχοθεραπευτική διερεύνηση αποκαλύφθηκε ότι οι κρίσεις πανικού εμφανίστηκαν μετά από μια περίοδο μεγάλης (αυτο)καταπίεσης και πολλών ευθυνών, λόγω προσδοκιών συγγενικών προσώπων (και δυσκολίας της ιδίας να βάλει όρια).

Φοβίες

Ασθενής 45 ετών, με φοβία για βελόνες. Μέσα από τη ψυχοθεραπεία η ασθενής θυμήθηκε ότι ο (χωρισμένος και απών) πατέρας της, συμμετείχε μόνο σε επισκέψεις σε γιατρούς και συγκεκριμένα σε παιδιάτρους, όταν έπρεπε να κάνει εμβόλια ως παιδί. Ως εκ τούτου, η φοβία για τις βελόνες και σύριγγες, αποτελούσε μία μετουσίωση του φόβου και σχέσης γενικότερα με τον πατέρα.

Ασθενής 47 ετών, με φοβία συγκεκριμένα για πτήσεις/αεροπλάνα από 10ετίας. Στο παρελθόν ο σύζυγος αντιμετώπισε καρκίνο για την αντιμετώπιση του οποίου χρειάστηκε να μεταβούν στο εξωτερικό για 6 μήνες, αφήνοντας πίσω τα ανήλικα παιδιά τους. Η φοβία για το αεροπλάνο ήταν ουσιαστικά μία μετουσίωση/προβολή όλης αυτής της περιπέτειας υγείας και των αποφάσεων που έπρεπε τότε να ληφθούν.

Αϋπνία

Ασθενής 55 ετών, με αϋπνία –  διαταραχές ύπνου. Όπως αναδύθηκε ψυχοθεραπευτικά, η αϋπνία ξεκίνησε μετά εξελίξεις στον επαγγελματικό χώρο του ασθενούς (αθέτηση υποσχέσεων από τη διοίκηση και οικονομικός εγκλωβισμός στην εταιρεία) τα οποία είχε βιώσει ο ίδιος ως αδικία και αδιέξοδο.

Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

Ασθενής 37 ετών, με διάγνωση ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής από 10ετίας, συγκεκριμένα ιδεοληψίες και ψυχαναγκασμοί ελέγχου αποκλειστικά για πιστωτικές κάρτες. Δηλαδή η ασθενής είχε (ανεξήγητο) άγχος και φόβο ότι μπορεί να χάσει τις πιστωτικές τις κάρτες. Μέσα από τη διερεύνηση με ψυχοθεραπεία έγινε η σύνδεση με τα παιδικά βιώματα της ασθενούς, προερχόταν από μία μέση οικογένεια όπου σε κάθε (υλική) απώλεια δινόταν τεράστια σημασία (μέσα από τα λόγια και τη στάση των γονιών).

Σχετικά άρθρα

ΚΑΝΕ ΤΟ ΤΕΣΤ