ΔΕΠΥ ενηλίκων (ADHD) – τι είναι;

ΔΕΠΥ ενηλίκων (ADHD) - τι είναι;

Η ΔΕΠΥ ενηλίκων (ADHD) είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει την προσοχή, την οργάνωση, τον έλεγχο των παρορμήσεων και συχνά τη διάθεση.¹ Song, P., et al. (2021). The prevalence of adult attention-deficit hyperactivity disorder: A global systematic review and meta-analysis. Journal of Global Health, 11. Τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ (στα ελληνικά σημαίνει Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητας) ξεκινούν στην παιδική ηλικία αλλά σε ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων επιμένουν και στην ενήλικη ζωή, επηρεάζοντας σπουδές, εργασία, σχέσεις και αυτοεκτίμηση. Συχνά η διάγνωση τίθεται στην παιδική ηλικία, όμως πολλοί ενήλικες δεν γνωρίζουν ότι έχουν ΔΕΠΥ και αναζητούν βοήθεια αργότερα λόγω του άγχους, της κατάθλιψης ή δυσκολιών στην καθημερινή λειτουργικότητα.

Αντίθετα με την άποψη που επικρατεί στο κοινό, η ΔΕΠΥ ενηλίκων (Attention Deficit Hyperactivity Disorder, ADHD) αλλά και των παιδιών δεν αφορά πάντα την υπερκινητικότητα όπως εξηγούμε παρακάτω. Έπιπρόσθετα, δεν ανήκει στις διαταραχές του αυτισμού (διαταραχές αυτιστικού φάσματος) παρόλο που υπάρχουν κοινά στοιχεία, κάνοντας την διαφοροδιάγνωση δύσκολη κάποιες φορές.

Στο ιατρείο μας έρχονται πολλοί ενήλικες με το ερώτημα αν πάσχουν από ΔΕΠΥ ή όχι, καθώς μεταφράζουν την όποια διάσπαση προσοχής που έχουν και την ανησυχία τους, ως διάγνωση ΔΕΠΥ. Τις περισσότερες φορές όμως, δεν πρόκειται για ΔΕΠΥ αλλά για διαταραχές άγχους ή κατάθλιψη με έντονα στοιχεία άγχους (αγχώδης κατάθλιψη).

Για μια πρώτη εκτίμηση αν εμφανίζετε συμπτώματα, μπορείτε να κάνετε το online ΤΕΣΤ για ΔΕΠΥ ενηλίκων.

Ψυχίατρος για ΔΕΠΥ ενηλίκων

Η διάγνωση της ΔΕΠΥ ενηλίκων απαιτεί ειδική εκπαίδευση και κλινική εμπειρία. Για αυτό πολλές περιπτώσεις ασθενών παραμένουν αδιάγνωστες ή και αντίστροφα, άνθρωποι απλά με αγχώδη διαταραχή φορτώνονται λανθασμένα μια διάγνωση "ΔΕΠΥ".

Αυτό συμβαίνει γιατί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ οι ψυχίατροι ή ψυχολόγοι καταρτισμένοι για τη διάγνωση της ΔΕΠΥ, για αυτό είναι προτιμότερο να απευθύνεται κανείς σε δημόσιες δομές (παρόλο τις αναμονές στα ραντεβού), όπου υπάρχει η ανάλογη κλινική εμπειρία για μια έγκυρη διάγνωση, μέσω μιας διαδικασίας που περιλαμβάνει ερωτηματολόγια, τεστ, προσεκτική διερεύνηση του ιστορικού και εξέταση.

Πότε να απευθυνθώ σε ψυχίατρο για ΔΕΠΥ;

Καλό είναι να απευθυνθείτε σε ψυχίατρο όταν τα συμπτώματα απροσεξίας, παρορμητικότητας ή εσωτερικής ανησυχίας δυσκολεύουν σημαντικά την καθημερινότητά σας (σπουδές, εργασία, σχέσεις, οικονομική διαχείριση) για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επίσης, όταν συνυπάρχουν έντονο άγχος, καταθλιπτική διάθεση, χρήση ουσιών ή αυτοκαταστροφικές σκέψεις, τότε η έγκαιρη αξιολόγηση από ειδικό μειώνει τον κίνδυνο επιδείνωσης και βοηθά στη στοχευμένη θεραπεία.¹⁶ Newcorn, J. H. (2025). ADHD, substance use disorders and stimulant treatment: understanding the relationships. World Psychiatry, 24(3), 377–378.

Υπάρχουν τρείς τύποι ΔΕΠΥ

Οι πυλώνες στους οποίους βασίζεται η διάγνωση της ΔΕΠΥ για τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά, είναι τα συμπτώματα:

• της διάσπασης προσοχής
• η υπερκινητικότητα και
• η παρορμητικότητα.

Όμως αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να συνυπάρχουν σε διαφορετικούς βαθμούς, οδηγώντας σε διαφορετικές μορφές (διαφορετικοί φαινότυποι). Σε κάποιους λοιπόν μπορεί να υπάρχει ένας ισόποσος συνδυασμός αυτών των χαρακτηριστικών, ενώ σε άλλους να κυριαρχεί ένας συγκεκριμένος τομέας.

Το αποτέλεσμα είναι ουσιαστικά να εμφανίζονται τρείς τύποι ΔΕΠΥ:

1. ο απρόσεκτος τύπος,
2. ο υπερκινητικός-παρορμητικός τύπος, και
3. ο μικτός τύπος.

Επίσης, με το πέρασμα της ηλικίας, μπορεί κάποιος να εμφανίζει διαφορετικά χαρακτηριστικά από ότι σε μικρότερη ηλικία. Επίσης, η κλινική εικόνα στις γυναίκες μπορεί να διαφέρει από αυτή των ανδρών.

Χαρακτηριστικά ΔΕΠΥ ενηλίκων

Τα συμπτώματα ΔΕΠΥ στους ενήλικες συχνά είναι λιγότερο εμφανή από ό,τι στην παιδική ηλικία, αλλά επηρεάζουν έντονα την καθημερινή λειτουργικότητα, την αυτοοργάνωση και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Πολλοί ενήλικες περιγράφουν χρόνια δυσκολία συγκέντρωσης, αναβλητικότητα, αίσθημα «χαοτικού» μυαλού και δυσκολία στην ολοκλήρωση εργασιών, ακόμη κι αν έχουν υψηλό νοητικό δυναμικό.

• Ιστορικό πολλαπλών αποτυχιών σε διάφορους τομείς (πχ αδυναμία ολοκλήρωσης σπουδών, εργασιών)
• Μεγάλη δυσκολία στην επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, ανάπτυξη και διατήρηση στενών σχέσεων
• Διαχείριση χρόνου και χρημάτων, οργάνωση καθηκόντων
• Διατήρηση εργασίας (αλλάζουν πολύ συχνά εργασίες)

Το ADHD οδηγεί σε διαφορετικές προκλήσεις στην καθημερινότητα αναλόγως της μορφής του, όπως προβλήματα λειτουργικότητας και της παρορμητικότητας.

Ωστόσο, εκτός από τις παραπάνω δυσκολίες, η ΔΕΠΥ μπορεί επίσης έχει ορισμένα πλεονεκτήματα, όπως αυξημένη δημιουργικότητα, αυθορμητισμό και υπερεστίαση σε τομείς που πραγματικά ενδιαφέρουν τους ενήλικες.

Συννοσηρότητα

Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η συννοσηρότητα στους ενήλικες με ΔΕΠΥ είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.⁹ Faraone, S. V. (2023). 12.4 The World Federation of ADHD International Consensus Statement on ADHD: Implications for Diagnosis and Treatment. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 62(10), S19–S20. Μελέτες αναδεικνύουν ότι περίπου το 47-53% των ενηλίκων με ΔΕΠΥ πάσχουν ταυτόχρονα από κάποια αγχώδη διαταραχή, ενώ τα ποσοστά κατάθλιψης κυμαίνονται από 18.6% έως 53.3%. Επιπλέον, εκτιμάται ότι παγκοσμίως το 6.76% των ενηλίκων εμφανίζει συμπτωματική ΔΕΠΥ, με ένα μεγάλο ποσοστό να παραμένει αδιάγνωστο.² Fu, X., et al. (2025). Adult ADHD and comorbid anxiety and depressive disorders: a review of etiology and treatment. Frontiers in Psychiatry, 16.

Διάγνωση ΔΕΠΥ στους ενήλικες

Η διάγνωση της ΔΕΠΥ είναι κλινική, υποστηρίζεται από το ιστορικό, τα συμπτώματα, ορισμένες τυποποιημένες κλίμακες/ερωτηματολόγια και την κλινική συνέντευξη. Δεν υπάρχει κάποια βιολογική εξέταση που μπορεί να καθορίσει τη διάγνωση.

Η διάγνωση ΔΕΠΥ ενηλίκων βασίζεται στα κριτήρια DSM‑5, στην τεκμηρίωση συμπτωμάτων από την παιδική ηλικία και στην αξιολόγηση της έκπτωσης σε περισσότερους από έναν τομείς, όπως η εργασία, οι σπουδές και οι διαπροσωπικές σχέσεις. Συχνά χρησιμοποιούνται δομημένα ερωτηματολόγια και κλίμακες αξιολόγησης για ενήλικες, τα οποία συμπληρώνονται από τον ίδιο τον ασθενή και, όπου είναι εφικτό, από άτομα που τον γνωρίζουν καλά (π.χ. σύντροφος, γονείς).

Για να μπορέσει να τεθεί η διάγνωση πρέπει να διερευνηθεί η έναρξης των συμπτωμάτων στην παιδική ηλικία και η εκτίμηση των συμπτωμάτων που αντιμετωπίζει ο ενήλικας, και οι επιπτώσεις τους στη ζωή του. Εξετάζονται διάφοροι τομείς, όπως ο προσωπικός τομέας (διαπροσωπικές σχέσεις, σπίτι, κα) η εργασία, σπουδές, κα. Γενικά πάντως, η απροσεξία είναι ένα χαρακτηριστικό που επιμένει σε όλες τις μορφές ΔΕΠΥ και σε όλες τις ηλικίες.

Πολλοί ενήλικες με ADHD δεν έχουν διαγνωστεί,¹³ Song, P.,et al. (2021). The prevalence of adult attention-deficit hyperactivity disorder: A global systematic review and meta-analysis. Journal of Global Health, 11. καθώς η πάθηση μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί, ειδικά σε εκείνους χωρίς την υπερκινητικότητα.⁸ Wurth, P., et al. (2025). Diagnosis acceptance, masking, and perceived benefits and challenges in adults with ADHD and ASD: associations with quality of life. Frontiers in Psychiatry, 16. Ενώ οι άνδρες είναι πιο πιθανό να διαγνωστούν στην παιδική ηλικία, οι γυναίκες τείνουν να διαγιγνώσκονται αργότερα στη ζωή τους, συχνά στα 30 ή στα 40 τους.

Οι ενήλικες με ΔΕΠΥ συχνά εμφανίζουν συχνά χαμη­λή αυτοπεποίθηση, χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθηματική αστάθεια και ευερεθιστότητα, πεσμένη διάθεση και συχνή απογοήτευση, εύκολη βαρεμάρα, με αποτέλεσμα αυτά τα συμπτώματα συχνά να συγχέονται με κατάθλιψη, δυσθυμία, κυκλοθυμία, καθώς και άλλες διαταραχές της διάθεσης και της προσωπικότητας.

Που οφείλεται η ΔΕΠΥ;

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η διαταραχή συνδέεται με χαμηλά επίπεδα νορεπινεφρίνης, ενός νευροδιαβιβαστή στον εγκέφαλο.¹⁰ Cortese, S., et al. (2018). Comparative efficacy and tolerability of medications for attention-deficit hyperactivity disorder in children, adolescents, and adults: a systematic review and network meta-analysis. The Lancet Psychiatry, 5(9), 727-738. Η δράση της νορεπινεφρίνης συνδέεται με τη ντοπαμίνη.¹² Arnsten, A. F. T. (2009). ADHD and the Prefrontal Cortex. The Journal of Pediatrics, 154(5), I-S43.

Το ADHD είναι μια πολύπλοκη νευρολογική πάθηση και η νορεπινεφρίνη και η ντοπαμίνη σίγουρα δεν είναι οι μόνοι νευροδιαβιβαστές που εμπλέκονται, αυτοί οι δύο νευροδιαβιβαστές παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην προσοχή και τη σκέψη.

Φάρμακα για ΔΕΠΥ ενηλίκων

Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται στις περιπτώσεις που είναι έντονα τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ και σοβαρές οι επιπτώσεις στη ζωή του ασθενούς.⁷ National Institute for Health and Care Excellence. (2018). Attention deficit hyperactivity disorder: Diagnosis and management [NG87] ¹⁷ Mészáros, Á., et al. (2009). Pharmacotherapy of adult attention deficit hyperactivity disorder (ADHD): a meta-analysis. The International Journal of Neuropsychopharmacology, 12(08), 1137.

Τα φάρμακα δεν προσφέρουν μια οριστική θεραπεία για τη ΔΕΠΥ, αλλά βοηθούν στο να ελεγχθούν τα συμπτώματα, δηλαδή βοηθούν στη συγκέντρωση, στη μείωση της παρορμητικότητας, μια μεγαλύτερη ηρεμία και στην διευκόλυνση εκμάθησης και εφαρμογής νέων δεξιοτήτων.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η φαρμακευτική αγωγή δεν βελτιώνει απλώς την προσοχή, αλλά λειτουργεί και προστατευτικά. Νεότερες έρευνες σε δείγματα εκατοντάδων χιλιάδων ασθενών επιβεβαιώνουν ότι η λήψη αγωγής για τη ΔΕΠΥ σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο τραυματισμών, τροχαίων ατυχημάτων και κατάχρησης ουσιών, σε σύγκριση με ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία.³ Zhang, L., et al. (2025). ADHD drug treatment and risk of suicidal behaviours, substance misuse, accidental injuries, transport accidents, and criminality: emulation of target trials. BMJ, 390.

Βεβαίως αναπτύσσονται και άλλες νέες θεραπείες για τη ΔΕΠΥ.

Διεγερτικά φάρμακα

Τα φάρμακα που κυρίως χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ, είναι διεγερτικά φάρμακα:

• κυρίως η μεθυλφαινυδάτη (Ritalin, Concerta)
• συνδυασμοί φαρμάκων (Adderall)

Από πλευράς νευροφυσιολογίας, τα διεγερτικά φάρμακα δρουν κυρίως μέσω της αναστολής επαναπρόσληψης της ντοπαμίνης και της νορεπινεφρίνης, αυξάνοντας τη διαθεσιμότητά τους στις συνάψεις του προμετωπιαίου φλοιού.

Όσον αφορά την ασφάλεια, πρόσφατες μετα-αναλύσεις είναι καθησυχαστικές για την καρδιαγγειακή υγεία. Παρότι μπορεί να παρατηρηθεί μια ήπια αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή των παλμών, δεν έχει διαπιστωθεί στατιστικά σημαντική συσχέτιση με σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάντα σε υγιείς ενήλικες, εφόσον γίνεται σωστή ψυχιατρική παρακολούθηση.¹⁴ Zhang, L.,et al. (2022). Risk of Cardiovascular Diseases Associated With Medications Used in Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. JAMA Network Open, 5(11), e2243597.

Μη Διεγερτικά φάρμακα

Τα μη-διεγερτικά φάρμακα δίνονται όταν τα διεγερτικά φάρμακα αποδειχθούν αναποτελεσματικά, έχουν παρενέργειες ή όταν αντενδείκνυνται, όπως:

• η ατομοξετίνη (Strattera)
• δευτερευόντως ορισμέ­να αντικαταθλιπτικά, όπως η βουπροπιόνη (Wellbutrin), η βενλαφαξίνη (Efexor)
• νεότερα φάρμακα όπως το viloxazine (Qelbree).

Θεραπεία ΔΕΠΥ στους ενήλικες

Η θεραπεία των ενηλίκων είναι πολυεπίπεδη.⁶ Gosling, C. J., et al. (2025). Benefits and harms of ADHD interventions: umbrella review and platform for shared decision making. BMJ, 391, e085875. Εκτός των φαρμάκων που μπορεί να χρειάζονται, περιλαμβάνει ψυχοεκπαίδευση (του ασθενούς και της οικογένειας), ψυχοθεραπεία (ατομική και οικογένειας).

Σε πολλές περιπτώσεις, η θεραπεία ΔΕΠΥ σε ενήλικες συνδυάζει φαρμακευτική αγωγή (διεγερτικά ή μη διεγερτικά φάρμακα), ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις και πρακτικές στρατηγικές οργάνωσης της καθημερινότητας.¹¹ Asherson, P., et al. (2016). Adult attention-deficit hyperactivity disorder: key conceptual issues. The Lancet Psychiatry, 3(6), 568–578. Η προσέγγιση εξατομικεύεται με βάση τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, τη συννοσηρότητα (όπως άγχος και κατάθλιψη) και τους προσωπικούς στόχους του ατόμου στην εργασία, στις σπουδές και στις σχέσεις.

Ψυχοθεραπεία: βοηθά τους ενήλικες με ΔΕΠΥ να αναπτύξουν πρακτικές δεξιότητες και συναισθηματική ρύθμιση.⁵ Knouse, L. E., et al. (2017). Meta-analysis of cognitive–behavioral treatments for adult ADHD. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 85(7), 737–750. Οι δομημένες θεραπείες βελτιώνουν την οργάνωση, τη διαχείριση του χρόνου, τον προγραμματισμό και την επίλυση προβλημάτων, μειώνοντας παράλληλα την αναβλητικότητα, την απόσπαση της προσοχής και την επικριτική στάση προς τον εαυτό.⁴ Knouse, L. E., & Ramsay, J. R. (2018). Managing Side Effects in CBT for Adult ADHD. The ADHD Report, 26(2), 6–10. Η θεραπεία αντιμετωπίζει επίσης το άγχος/κατάθλιψη, ενδυναμώνει τις σχέσεις και την αυτοεκτίμηση και υποστηρίζει τις συνεπείς ρουτίνες.

Στρατηγικές οργάνωσης: υπάρχουν πολλές στρατηγικές οργάνωσης, που μπορούν να βοηθήσουν τους ενήλικες με νευροδιαφορετικότητα να διαχειριστούν τις όποιες επιπτώσεις. Εφαρμόζοντας αυτές τις τεχνικές και βρίσκοντας αυτές που λειτουργούν καλύτερα για τον καθένα ξεχωριστά, οι ενήλικες με ADHD μπορούν να βελτιώσουν τις οργανωτικές τους δεξιότητες και να δημιουργήσουν μια πιο δομημένη ημέρα και περιβάλλον.

Σωματική άσκηση: η άσκηση μπορεί να είναι πολύτιμη για τη διαχείριση των συμπτωμάτων ΔΕΠΥ σε ενήλικες. Η τακτική σωματική δραστηριότητα έχει βρεθεί ότι έχει θετικές επιπτώσεις στις νοητικές λειτουργίες, τη μνήμη, τη μάθηση, τη διάθεση και την εκτελεστική λειτουργία.

Συμπληρώματα: ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι τα συμπληρώματα ωμέγα-6 και ωμέγα-3 λιπαρών οξέων μπορεί να είναι ωφέλιμα σε ήπιες περιπτώσεις και ως συμπληρωματική αγωγή, αν και τα στοιχεία που το υποστηρίζουν είναι πολύ περιορισμένα.¹⁸ Kiliaan, A., & Königs, A. (2016). Critical appraisal of omega-3 fatty acids in attention-deficit/hyperactivity disorder treatment. Neuropsychiatric Disease and Treatment, Volume 12, 1869–1882.

Διατροφή: ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να παρατηρήσουν μια σχέση μεταξύ των τύπων τροφών και της επιδείνωσης των συμπτωμάτων. Εάν συμβαίνει αυτό, κρατήστε ένα ημερολόγιο για το τι τρώτε και πίνετε και τι συμπεριφορά ακολουθεί, ώστε να μπορέσετε να το συζητήσετε με τον ψυχίατρο/νευρολόγο που σας παρακολουθεί.

Ποιος κάνει τη διάγνωση ΔΕΠΥ;

Είναι σημαντικό η διάγνωση ΔΕΠΥ να γίνεται από επαγγελματίες με ειδική εκπαίδευση και εμπειρία στη διαταραχή, είτε σε δημόσιες δομές, όπως για παράδειγμα στα τοπικά Κέντρα Κοινοτικής Ψυχικής Υγιεινής ΚΨΥ ή στο Πανεπιστημιακό Αιγινήτειο Νοσοκομείο (σε τακτικό ραντεβού, όχι στα επείγοντα) για μια έγκυρη διάγνωση ΔΕΠΥ, ώστε να αποφεύγονται τόσο οι ψευδώς αρνητικές όσο και οι ψευδώς θετικές διαγνώσεις.

Για μια πρώτη εκτίμηση αν εμφανίζετε συμπτώματα ΔΕΠΥ, μπορείτε να κάνετε:

• το online τεστ για ΔΕΠΥ ενηλίκων
• το τεστ για Διάσπαση προσοχής (ενήλικες)
• για τα παιδιά, οι γονείς μπορούν να συμπληρώσουν το τεστ ΔΕΠΥ παιδιών.

Συχνές ερωτήσεις (FAQ)

Βιβλιογραφία

1. ↸1.Song, P., et al. (2021). The prevalence of adult attention-deficit hyperactivity disorder: A global systematic review and meta-analysis. Journal of Global Health, 11. [Adult ADHD prevalence]
2. ↸2.Fu, X., et al. (2025). Adult ADHD and comorbid anxiety and depressive disorders: a review of etiology and treatment. Frontiers in Psychiatry, 16. [ADHD Comorbidities]
3. ↸3.Zhang, L., et al. (2025). ADHD drug treatment and risk of suicidal behaviours, substance misuse, accidental injuries, transport accidents, and criminality: emulation of target trials. BMJ, 390. [ADHD Medication Protective Effect]
4. ↸4.Knouse, L. E., & Ramsay, J. R. (2018). Managing Side Effects in CBT for Adult ADHD. The ADHD Report, 26(2), 6–10. [Managing Side Effects with CBT]
5. ↸5.Knouse, L. E., et al. (2017). Meta-analysis of cognitive–behavioral treatments for adult ADHD. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 85(7), 737–750. [CBT for Adult ADHD]
6. ↸6.Gosling, C. J., et al. (2025). Benefits and harms of ADHD interventions: umbrella review and platform for shared decision making. BMJ, 391, e085875. [ADHD interventions]
7. ↸7.National Institute for Health and Care Excellence. (2018). Attention deficit hyperactivity disorder: Diagnosis and management [NG87] [NICE Guidelines Adult ADHD Management]
8. ↸8.Wurth, P., et al. (2025). Diagnosis acceptance, masking, and perceived benefits and challenges in adults with ADHD and ASD: associations with quality of life. Frontiers in Psychiatry, 16. [Diagnostic Criteria and Screening]
9. ↸9.Faraone, S. V. (2023). 12.4 The World Federation of ADHD International Consensus Statement on ADHD: Implications for Diagnosis and Treatment. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 62(10), S19–S20. [Global ADHD diagnostic consensus]
10. ↸10.Cortese, S., et al. (2018). Comparative efficacy and tolerability of medications for attention-deficit hyperactivity disorder in children, adolescents, and adults: a systematic review and network meta-analysis. The Lancet Psychiatry, 5(9), 727-738. [ADHD medication]
11. ↸11.Asherson, P., et al. (2016). Adult attention-deficit hyperactivity disorder: key conceptual issues. The Lancet Psychiatry, 3(6), 568–578. [Adult ADHD conceptual framework]
12. ↸12.Arnsten, A. F. T. (2009). ADHD and the Prefrontal Cortex. The Journal of Pediatrics, 154(5), I-S43. [Prefrontal Cortex and ADHD]
13. ↸13.Song, P.,et al. (2021). The prevalence of adult attention-deficit hyperactivity disorder: A global systematic review and meta-analysis. Journal of Global Health, 11. [Adult ADHD Prevalence]
14. ↸14.Zhang, L.,et al. (2022). Risk of Cardiovascular Diseases Associated With Medications Used in Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. JAMA Network Open, 5(11), e2243597. [ADHD Medication and Cardiovascular Safety]
15. ↸15.American Psychiatric Association. (2022). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed., text rev.) [APA DSM-5-TR ADHD Diagnostic Criteria]
16. ↸16.Newcorn, J. H. (2025). ADHD, substance use disorders and stimulant treatment: understanding the relationships. World Psychiatry, 24(3), 377–378. [World Psychiatry ADHD Substance Treatment]
17. ↸17.Mészáros, Á., et al. (2009). Pharmacotherapy of adult attention deficit hyperactivity disorder (ADHD): a meta-analysis. The International Journal of Neuropsychopharmacology, 12(08), 1137. [Pharmacological Treatment of ADHD]
18. ↸18.Kiliaan, A., & Königs, A. (2016). Critical appraisal of omega-3 fatty acids in attention-deficit/hyperactivity disorder treatment. Neuropsychiatric Disease and Treatment, Volume 12, 1869–1882. [Omega‑3 and ADHD]
    επιδράσεις μικρού βαθμού, σε ήπιες μορφές ΔΕΠΥ.