Dr. Google: τα προβλήματα της αυτο-διάγνωσης

dr google. τι είναι ο dr google, αυτοδιάγνωση, κίνδυνοι της αυτοδιάγνωσης, διάγνωση από το dr google, κίνδυνοι διάγνωσης από το dr google

Dr. Google και τα προβλήματα της αυτο-διάγνωσης

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να βρουν πληροφορίες για θέματα υγείας. Αυτό το φαινόμενο έχει την ονομασία “Dr. Google“. Πολλά άτομα χρησιμοποιούν το Dr. Google για να πάρουν μία πρώτη γνώμη και το γιατρό τους για μια δεύτερη γνώμη. Βέβαια, η χρήση του ίντερνετ σε αυτή την περίπτωση είναι προβληματική εξαιτίας της παραπληροφόρησης και των ανακριβειών, την παρερμηνεία πολύτιμων πληροφοριών και το φόβο που μπορεί να προκαλεί όταν κάποιος δεν έχει ιατρικές γνώσεις, εμπειρία και άποψη. Όταν αυτοί οι άνθρωποι επισκέπτονται το γιατρό τους, δεν αποκαλύπτουν πάντα ότι έχουν ψάξει για πληροφορίες στο Dr. Google.

Πολλές φορές κάποιοι άνθρωποι παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για την υγεία τους με βάση τον Dr. Google. Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα να υποφέρουν άσκοπα από τους φόβους, τις ανησυχίες, τις παρερμηνείες και τις λάθος πληροφορίες που δεν προκύπτουν από ανθρώπους που έχουν γνώσεις και ειδίκευση. Το χειρότερο σενάριο που μπορεί να συμβεί είναι όταν οι άνθρωποι πιστεύουν τον Dr. Google.

Τι είναι ο Dr. Google;

Η πανδημία του COVID-19 έβαλε στη ζωή μας την τηλεϊατρική. Ωστόσο, η εύκολη πρόσβαση στην τεχνολογία μπορεί να σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι επιλέγουν τον Dr. Google για την διάγνωση μιας νόσου.

Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι κάποιος να είναι σπίτι του, όταν ξαφνικά νιώθει δυνατό πονοκέφαλο, έχει φαγούρα στα μάτια του και ο ρυθμός της καρδιάς είναι πιο έντονος. Αυτή τη στιγμή πιάνει το τηλέφωνο, τον υπολογιστή ή το tablet και αρχίζει να ψάχνει στο Google τι μπορεί να έχει.

Είναι πιθανό η αναζήτηση να οδηγεί σε αποτελέσματα με ακριβείς απαντήσεις για την αιτία και τα συμπτώματα μιας κατάστασης. Ή μπορεί η αναζήτηση να καταλήγει στο ότι το άτομο πεθαίνει.

Μια μελέτη του 2013 έδειξε ότι το 50% των ανθρώπων χρησιμοποιούσε το Google για την διάγνωση μιας νόσου. Το 2020, το 69% των χρηστών χρησιμοποιούσε το ίντερνετ για πληροφορίες σχετικά με την υγεία. Το  25% χρησιμοποιούσε πληροφορίες από το διαδίκτυο για την διατροφή και την υγεία.

Η τηλεϊατρική έχει πολλά οφέλη, καθώς οι άνθρωποι αποφεύγουν τις μετακινήσεις και δεν ξοδεύουν χρόνο στο χώρο αναμονής. Ωστόσο, η κύρια διαφορά ανάμεσα στην τηλεϊατρική και στην αναζήτηση των συμπτωμάτων στο Google, είναι ότι δεν υπάρχει άμεση επικοινωνία με ένα γιατρό για την διάγνωση.

Κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να κάνουν μόνοι τους τη διάγνωση επειδή έτσι νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο της υγείας τους. Κάποιοι ασθενείς μπορεί να φοβούνται τις λάθος διαγνώσεις ή τα ιατρικά λάθη.

Η χρήση του διαδικτύου για την κατανόηση μιας νόσου μετά τη διάγνωση είναι πολύ σημαντική και επίσης,  μπορούν οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τα ίδια θέματα μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία.

Ωστόσο, οι ασθενείς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στις πηγές πληροφόρησης που επιλέγουν. Δεν είναι όλες οι πληροφορίες αξιόπιστες.

δεύτερη γνώμη γιατρός dr google διαγνωση online

Το διαδίκτυο ως πηγή πληροφόρησης

Τα τελευταία 10 χρόνια, το ίντερνετ έχει γίνει κύρια πηγή πληροφόρησης για ιατρικά θέματα. Σύμφωνα με τις μελέτες, οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να διαβάζουν περιοδικά, εφημερίδες και να ελέγχουν το email τους. Όμως πολλοί είναι αυτοί που αναζητούν πληροφορίες σχετικά με την υγεία.

Όσο αφορά συγκεκριμένα νοσήματα, οι χρήστες του διαδικτύου κάνουν αναζήτηση για τη νόσο, τα συμπτώματα και τη διάγνωση (40%), για τον υγιεινό τρόπο ζωής (17%), για φάρμακα (16%), για εναλλακτικές θεραπείες (3%).

Μέχρι πρόσφατα, οι χρήστες του διαδικτύου είχαν 2 κύριες πηγές πληροφόρησης. Τις δημόσιες ιστοσελίδες από ινστιτούτα, νοσοκομεία, πανεπιστήμια και τις ιδιωτικές ιστοσελίδες.

Η ευκολία της πρόσβασης σε οποιαδήποτε πληροφορία οδήγησε σε μελέτες για την διερεύνηση του αντίκτυπου που έχει αυτή η διαθεσιμότητα πληροφοριών στους ασθενείς.

Αυτό που έγινε ξεκάθαρο είναι πως όταν οι ασθενείς έχουν επιλεγμένες, ακριβείς πληροφορίες μέσω του διαδικτύου αυτό βελτιώνει τις γνώσεις τους για τη νόσο τους. Δυστυχώς, αυτός δεν είναι ο κανόνας, καθώς δεν είναι όλες οι πληροφορίες αξιόπιστες.

Σύμφωνα με τις μελέτες οι χρήστες του διαδικτύου δεν δείχνουν εμπιστοσύνη στις πληροφορίες που διαβάζουν στο ίντερνετ. Μάλιστα , σε συνδυασμό με το άγχος, την ανησυχία, τις αντικρουόμενες απόψεις δημιουργούν εμπόδια για την σωστή διάγνωση.

Ένας καλά ενημερωμένος ασθενής, μπορεί να θέτει σε κίνδυνο τη σχέση γιατρού-ασθενή, ειδικά αν ο γιατρός νιώθει ότι υπάρχει αμφισβήτηση των γνώσεων του. Οι ασθενείς συνήθως ντρέπονται ή φοβούνται να παραδεχτούν στο γιατρό τους ότι έψαξαν πληροφορίες στο διαδίκτυο.

Η πρόσβαση σε χρήσιμες και ακριβείς πληροφορίες βελτιώνει την κατανόηση της νόσου από τον ασθενή και την δέσμευση στη θεραπεία. Επίσης, μπορεί ο ασθενής να έρθει σε επαφή με ανθρώπους με την ίδια νόσο. Έτσι, μπορεί να δημιουργήσει ένα πολύτιμο δίκτυο υποστήριξης.

Κίνδυνοι της αυτοδιάγνωσης

Οι κίνδυνοι της χρήσης του διαδικτύου για θέματα υγείας περιλαμβάνουν το άγχος και το φόβο που μπορεί να προκαλούν. Η cyberchondria (αναζήτηση ιατρικών συμπτωμάτων στο Google) μπορεί να δημιουργεί σοβαρό άγχος υγείας όταν κάποιος ψάχνει συνεχώς συμπτώματα στο διαδίκτυο.

Όταν κάποιος κάνει διάγνωση μόνος τους, αυτό είναι επικίνδυνο, ειδικά αν αυτό σημαίνει ότι δεν αναζητά θεραπεία. Για παράδειγμα, αν ένα άτομο έχει πεισθεί ότι ο πόνος στο στομάχι οφείλεται σε γαστρεντερίτιδα, μπορεί να διστάζει να αποδεχτεί τη διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας από το γιατρό του.

Όταν κάποιος είναι σίγουρος για τη διάγνωση που έχει κάνει μόνος του, αυτό σημαίνει ότι με δυσκολία θα αποδεχτεί την διάγνωση του γιατρού. Μια λάθος διάγνωση είναι επίσης κάτι πολύ σοβαρό αν οδηγεί στην αποτυχία της διάγνωσης ενός πιθανού καρδιακού επεισοδίου, ενός εγκεφαλικού , μιας επιληπτικής κρίσης.

Social media και ψυχική υγεία

Τα social media δίνουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να μιλούν για τα δικά τους θέματα υγείας. Όμως αυτό μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τις επιλογές σε θέματα υγείας;

Τα social media μπορεί να επιτρέπουν στους ανθρώπους να μιλούν ανοιχτά για τα θέματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζουν. Μπορούν να πουν την ιστορία τους και να λάβουν υποστήριξη. Ωστόσο, όταν κάποιος δεν ζητάει τη γνώμη ενός γιατρού μπορεί να μην λαμβάνει και την κατάλληλη θεραπεία. Μια θεραπευτική επιλογή που ταιριάζει σε έναν άνθρωπο μπορεί να μην ταιριάζει σε έναν άλλο.

Η πραγματικότητα είναι πως κανείς δεν μπορεί να σταματήσει κάποιον που αναζητά πληροφορίες στο διαδίκτυο για θέματα υγείας. Όμως αυτό κρύβει πολλούς κινδύνους.

Κίνδυνοι της χρήσης του Dr. Google για την διάγνωση

Περίπου το 80% των γυναικών αναζητούν συμβουλές ευεξίας από το διαδίκτυο και το 60% των αναζητήσεων αφορούν την διάγνωση μιας συγκεκριμένης ιατρικής κατάστασης. Πολλοί άνθρωποι εμφανίζουν μια εμμονή, cyberchondria, σχετικά με την αναζήτηση των συμπτωμάτων για διάφορα νοσήματα.

Ο καθένας μπορεί να κάνει αναζήτηση για τα συμπτώματα, τη διάγνωση και την θεραπεία μιας νόσου. Όμως αυτό μπορεί τελικά να προκαλεί περισσότερη ανησυχία καθώς εκατομμύρια ιατρικά sites, blogs, σελίδες, εσκεμμένα ή όχι, διαδίδουν συγκεχυμένες και ανακριβείς πληροφορίες.

Το άγχος συνήθως μας δίνει κίνητρο να ψάξουμε για απαντήσεις. Είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης μας να αναγνωρίζουμε κάθε πιθανή απειλή, και  αυτό μας κάνει πιο επιρρεπείς στην αναζήτηση πληροφοριών σχετικά με την υγεία μας. Οι μελέτες δείχνουν ότι το 1/3 των ανθρώπων που ψάχνει ιατρικές πληροφορίες σε κατάσταση ηρεμίας, ξαφνικά αρχίζει να έχει άγχος, οι κράμπες στο στομάχι είναι σημάδι έλκους του στομάχου και το έλκος σημάδι αιμορραγίας. Ακόμη και μεγάλες και αξιόπιστες ιστοσελίδες μπορεί να οδηγούν σε ανησυχητικά μονοπάτια όταν υπάρχει για κάθε λέξη και ένας σύνδεσμος που μπορεί να οδηγεί σε άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας.

Βέβαια, δεν φτάνουν όλοι τόσο μακριά. Από όλους τους ανθρώπους που κάνουν αναζήτηση στο διαδίκτυο, περίπου το 30% δεν προγραμματίζει ραντεβού με το γιατρό του. Μερικές γυναίκες έχουν πειστεί ότι έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας και αποφασίζουν να θεραπευτούν μόνες τους. Άλλοι παραλύουν από την άρνηση και δεν θέλουν να πάρουν μια επίσημη διάγνωση. Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες. Για παράδειγμα, αν η ξαφνική κολπική αιμορραγία δεν είναι αποτέλεσμα του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, η πρώιμη θεραπεία μπορεί να σώσει ζωές.

Τι μπορεί να κάνει κάποιος όταν ψάχνει πληροφορίες για την υγεία του στο διαδίκτυο;

Να μένει ήρεμος. Επειδή απλά κάποιος έχει ένα σύμπτωμα μιας νόσου αυτό δεν σημαίνει ότι έχει τη νόσο. Προφανώς θα υπάρχει μια απλή, λιγότερο απειλητική εξήγηση για τον πόνο στον αυχένα. Κανένας δεν πρέπει να αγνοεί τα συμπτώματα, αλλά δεν είναι  ανάγκη αμέσως να κάνει υποθέσεις για το χειρότερο.

Να μην κάνει μόνος του διάγνωση. Μπορεί να καταγράψει όλα τα συμπτώματα και να κάνει ερωτήσεις στο γιατρό του. Ο γιατρός είναι αυτός που θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα προτείνει κάποιες εξετάσεις αν είναι αναγκαίο.

Να μην κάνει στο μυαλό του σενάρια. Κάποιες μελέτες δείχνουν ότι είναι πιο πιθανό κάποιος να πιστεύει ότι έχει μια κατάσταση αν βλέπει όλα τα συμπτώματα σε μια λίστα. Όμως, πρέπει να διαβάζει τη λίστα μέχρι το τέλος χωρίς να παραλείπει κανένα σύμπτωμα. Αν αρκετά δεν μοιάζουν με τα δικά του τότε είναι καλό να ηρεμήσει και να πάρει μια βαθιά ανάσα.

Να προγραμματίζει μια επίσκεψη στο γιατρό του. Αν υπάρχει κάποιο σύμπτωμα που σας ανησυχεί τότε καλό είναι να μιλήσετε με το γιατρό σας και να προγραμματίσετε ένα ραντεβού αντί να κάνετε αναζήτηση στο Dr. Google.

Η διάγνωση του γιατρού είναι αναντικατάστατη 

Πολλοί άνθρωποι που κάνουν αναζήτηση στο διαδίκτυο για ιατρικές πληροφορίες , τελικά δεν προγραμματίζουν ραντεβού με το γιατρό τους επειδή πιστεύουν όσα βρίσκουν στο Dr. Google. Όμως, αυτό είναι καταστροφικό όταν κάποιος αντιμετωπίζει σοβαρά θέματα σωματικής και ψυχικής υγείας. Η διάγνωση της κατάθλιψης και του άγχους δεν μπορεί να γίνει μέσα από μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο. Ένας ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΨΥΧOΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ  είναι ειδικά εκπαιδευμένος για τις ψυχικές νόσους ώστε να αξιολογεί τα συμπτώματα και να προτείνει τις κατάλληλες θεραπείες, όπως η ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ και ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.