Γιατί αξίζει να εξερευνήσουμε την παιδική μας ηλικία;

παιδική ηλικία, εξερεύνηση παιδικής ηλικίας, η παιδική ηλικία καθορίζει την ενήλικη ζωή

Η Παιδική μας Ηλικία καθορίζει την Ενήλικη Ζωή

Ίσως η μεγαλύτερη προτεραιότητα στην παιδική ηλικία είναι να αποκτήσουμε εκπαίδευση. Στα πρώιμα χρόνια της ζωής μας πιέζουμε τον εαυτό μας  να μάθει νέα πράγματα και να αποκτήσουμε εμπειρίες που θα μας βοηθήσουν να ελιχθούμε με επιτυχία στις παγίδες της ενήλικης ζωής. Όταν μελετάμε σκληρά και έξυπνα, έχουμε καλύτερες πιθανότητες να αποφύγουμε την κρίση της μέσης ηλικίας που προκαλεί θλίψη. Το κλειδί για την επιτυχημένη ενήλικη ζωή βασίζεται στην εκπαίδευση στην παιδική ηλικία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο τα κρύα πρωινά του χειμώνα με γεμάτες τις τσάντες τους για να περάσουν τη  ημέρα τους μελετώντας γεωμετρία και γραμματική, θρησκευτικά και οικονομία.

Υπάρχει όμως μια σημαντική λεπτομέρεια σε αυτή την προσέγγιση. Αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να αποφύγουμε τις δυσκολίες της ενήλικης ζωής και να μας καθοδηγήσει σε μια πλήρη ζωή, αυτό που έχει την δύναμη να μας απελευθερώσει δεν μας το διδάσκουν σε κανένα σχολείο ή πανεπιστήμιο στον κόσμο. Η ειρωνεία είναι ότι με αυτό ζούμε καθημερινά στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, είναι κομμάτι της εμπειρίας, ξεδιπλώνεται γύρω μας, είναι αόρατο σαν τον αέρα και δύσκολο να το αγγίξουμε. Αυτό το στοιχείο , φυσικά, δεν είναι τίποτε άλλο από την παιδική μας ηλικία.

Μπορούμε να συμπυκνώσουμε τη σημασία της σε μια πρόταση: οι πιθανότητες να ζήσουμε μια ικανοποιητική ενήλικη ζωή εξαρτώνται συντριπτικά από τη γνώση  της δικής μας παιδικής ηλικίας, γιατί έχει μεγάλο μερίδιο στη διαμόρφωση της ενήλικης ταυτότητάς μας και των χαρακτηριστικών προσδοκιών και αποκρίσεων μας. Όταν περνάμε πολλές ώρες εργασίας στην εταιρεία των γονιών μας στην ηλικία των 18 ετών, αυτό το χρονικό διάστημα συμβάλλει στη διαμόρφωση του τρόπου που σκεφτόμαστε για τις σχέσεις, το σεξ, πως προσεγγίζουμε τη δουλειά, τις φιλοδοξίες και την επιτυχία, τι σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας (ειδικά αν μας αρέσει ο εαυτός μας ή τον απεχθανόμαστε), τι υποθέτουμε για τους ξένους και τους φίλους και πόση ευτυχία πιστεύουμε ότι αξίζουμε και θα μπορούσαμε να επιτύχουμε.

Μπορεί όμως η παιδική μας ηλικία να είναι πιο πολύπλοκη. Οι προσδοκίες που έχουμε σχηματίσει σε αυτά τα χρόνια για το ποιοι είμαστε, πως είναι οι σχέσεις και τι μπορεί να μας δώσει ο κόσμος καθορίζονται από ένα εύρος στρεβλώσεων, απομακρύνσεων από την πραγματικότητα και μια ιδανική κατάσταση ψυχικής υγείας και ωριμότητας. Μερικά ή πολλά πράγματα μπορεί να έχουν πάει λάθος ή να έχουν αναπτυχθεί προς αμφισβητήσιμες κατευθύνσεις, αφήνοντας μας πιο φοβισμένους και τρομαγμένους. Ίσως, για παράδειγμα, να έχουμε την αίσθηση ότι η σεξουαλική συμπεριφορά είναι ασυμβίβαστη με το να είναι κάποιος καλός άνθρωπος ή ότι πρέπει να πούμε ψέματα για τα ενδιαφέροντά μας ώστε να μας αγαπήσουν. Ίσως να έχουμε δημιουργήσει την εντύπωση ότι η επιτυχία έρχεται σε αντίθεση με το να είναι κάποιος γονέας. Ή ότι είναι ανάγκη να είμαστε πάντα διασκεδαστικοί και ανοιχτόκαρδοι για να ενθαρρύνουμε ένα καταθλιπτικό ενήλικα που αγαπάμε αλλά ταυτόχρονα φοβόμαστε.

Από τις εμπειρίες μας, δημιουργούνται προσδοκίες , εσωτερικά σενάρια και μοτίβα συμπεριφοράς που χρησιμοποιούμε εν αγνοία μας στην ενήλικη ζωή. Κάποιοι άνθρωποι δεν μας παίρνουν στα σοβαρά: έτσι τείνουμε να πιστεύουμε  ότι κανένας δεν θα το κάνει. Είναι ανάγκη να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε ένα ενήλικα από τον οποίο εξαρτόμαστε, έτσι προσπαθούμε να αποδράσουμε από όλους όσους αγαπάμε. Ίσως να θαυμάζαμε έναν γονέα που δεν νοιαζόταν πολύ για εμάς και τώρα το επαναλαμβάνουμε (ασυνείδητα) στον εαυτό μας.

Ένα από τα προβλήματα της παιδικής ηλικίας είναι ότι συνήθως περιτριγυριζόμαστε από μια παραπλανητική άποψη ότι όλα είναι υγιή.  Ότι συμβαίνει στην κουζίνα και στο αυτοκίνητο, στις διακοπές και στην κρεβατοκάμαρα μπορεί να το θεωρούμε κανόνα και να μην μας προβληματίζει. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν έχουμε τίποτα για να συγκρίνουμε τη ζωή μας. Αυτή είναι η πραγματικότητα στα μάτια μας. Για πολλά χρόνια , μπορεί να φαίνεται φυσιολογικό ο μπαμπάς να κάθεται στην πολυθρόνα του απελπισμένος και η μαμά να κλαίει ή να επισημαίνει πόσο ανάξιος είναι ο μπαμπάς. Μπορεί να φαίνεται φυσιολογικό ότι κάθε πρόκληση είναι μια καταστροφή ή ότι κάθε ελπίδα καταστρέφεται από κυνισμό. Δεν υπάρχει τίποτα που να μας προειδοποιεί στην ηλικία των επτά ετών ότι πρέπει να είμαστε χαρούμενοι για τον έναν γονέα επειδή έχει δυσκολίες στη σχέση του με τον άλλο γονέα. Δυστυχώς, το τελευταίο πράγμα για το οποίο θα μιλήσουν οι  γονείς είναι οι δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζουν.

Τα παιδιά έχουν την φυσική τάση να σκέφτονται καλά για τους γονείς τους, με οποιοδήποτε κόστος. Συνήθως ένα παιδί προτιμά να σκέφτεται ότι είναι το ίδιο ανάξιο και ανεπαρκές από ότι να γνωρίζει ότι οι γονείς είναι ασταθείς και άδικοι.

Η κληρονομιά μιας δύσκολης παιδικής ηλικίας, φαίνεται σε κάθε πτυχή της ενήλικης ζωής. Για δεκαετίες, μπορεί να σκέφτεστε ότι η δυστυχία και η θλίψη είναι φυσιολογικά. Μπορεί να περάσουν πολλά χρόνια και να μην έχετε κατασταλάξει επαγγελματικά ή να έχετε κάνει κάποιες σχέσεις που σας απογοήτευσαν, που θα σας κάνουν να σκεφτείτε τη σύνδεση με τους γονείς σας, τι συνέβαινε μεταξύ τους και πως ζούσαν ως ενήλικες. Ίσως να δείτε βαθιά μέσα σας και να αναγνωρίσετε την συνήθεια να προσπαθείτε να διορθώσετε τους ενήλικους εραστές σας, πράγμα  που οφείλεται στη σχέση με την αλκοολική μητέρα σας. Μετά από ώρες συζήτησης , ίσως να συνειδητοποιήσετε ότι δεν υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο να είστε επιτυχημένοι και καλοί άνθρωποι, σε αντίθεση με όσα πιστεύατε.

Με τη βοήθεια ενός ψυχοθεραπευτή θα μπορέσετε να προσεγγίσετε την παιδική σας ηλικία και να επεξεργαστείτε όσα συνέβησαν δεκαετίες πριν και δεν τα έχετε συζητήσει ποτέ.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η κατανόηση του εξωτερικού κόσμου. Ο σύγχρονος κόσμος μας υπαγορεύει ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Αλλά για να μπορέσουμε να ευημερήσουμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε κάτι πολύ πιο σημαντικό, την παιδική μας ηλικία. Χωρίς την κατάλληλη κατανόηση της παιδικής ηλικίας, δεν θα έχει σημασία η περιουσία που δημιουργήσαμε ή πόσο χαρούμενες είναι οι οικογένειές μας, θα είμαστε καταδικασμένοι να βιώνουμε τη δική μας ψυχολογική πολυπλοκότητα, θα μας κατακλύζει το άγχος, η έλλειψη εμπιστοσύνης, ο φόβος, η οργή και η αυτοαπομόνωση, αυτή η κληρονομιά του διαστρεβλωμένου παρελθόντος.

Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται ότι ο Φρόυντ τελικά δεν αποδείχθηκε λάθος. Οι θεωρίες του μας κινητοποιούν με πολλούς τρόπους για να μας δείξουν ότι στη συναισθηματική μας ζωή παίζουν κύριο ρόλο οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας και πολλές φορές δεν γνωρίζουμε τη δική μας ιστορία. Σε έναν υγιή κόσμο, δεν θα είχαμε καμιά αμφιβολία και θα αποδεχόμασταν ότι η παιδική ηλικία κρατά το κλειδί της ταυτότητάς μας. Θα γνωρίζαμε ότι πάνω από το σχολείο είναι η παιδική μας ηλικία και όταν αποφοιτούμε με τιμητικές διακρίσεις αυτό συμβαίνει όταν γνωρίζουμε και σκεφτόμαστε μη αμυντικά το ποιοι είμαστε και τι ακριβώς από το παρελθόν μας ώθησε σε αυτό.

Με τη βοήθεια της  ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ και του EMDR (για τα ψυχικά τραύματα) μπορείτε να εξερευνήσετε την παιδική σας ηλικία και να επουλώσετε τα ψυχικά τραύματα που πικραίνουν μια ζωή, καθορίζοντας τις συμπεριφορές και τις επιλογές σας.
gdpr-image
This website uses cookies to improve your experience. By using this website you agree to our Data Protection Policy.
Read more