Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ, σπαστική κολίτιδα ή ευερέθιστο κόλον) είναι μια διαταραχή που επηρεάζει το παχύ έντερο και προκαλεί πόνο και προβλήματα στη λειτουργία του. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, φούσκωμα, αέρια και διάρροια ή δυσκοιλιότητα ή εναλλαγές των δύο. Είναι μια χρόνια νόσος που συχνά απαιτεί μακροπρόθεσμη διαχείριση και που συχνά συνοδεύεται από κάποια άλλη ψυχική διαταραχή (πχ γενικευμένη αγχώδης διαταραχή).

Το 25% των ασθενών πάσχει από σοβαρή μορφή ευερέθιστου εντέρου, ενώ οι περισσότεροι ασθενείς με ευερέθιστο έντερο ελέγχουν τα συμπτώματα με σωστή διατροφή, αλλαγές στον τρόπο ζωής και διαχείριση του άγχους.⁴ Όταν τα συμπτώματα είναι πιο έντονα, προτείνεται η υποστήριξή τους, συχνά με συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή. Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου δεν προκαλεί παθολογοανατομικές αλλαγές ούτε αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.

Εμφανίζεται συνήθως σε ηλικίες 20-40 ετών και είναι σπάνιο μετά την ηλικία των 60 ετών. Είναι η πιο συχνή λειτουργική γαστρεντερολογική διαταραχή, από την οποία πάσχει περίπου το 10%-15% του πληθυσμού της γης.

Συμπτώματα ευερέθιστου εντέρου

Τα πιο συχνά συμπτώματα του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου περιλαμβάνουν:

Πόνο στην κοιλιά (κοιλιακό άλγος), υπερβολικά αέρια (φούσκωμα/τυμπανισμός)
Διαταραχή των κενώσεων του εντέρου, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, μερικές φορές εναλλαγή των δύο καταστάσεων
Μεταβολή της σύστασης των κοπράνων, βλέννη στα κόπρανα

Οι περισσότεροι άνθρωποι με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου περνούν διαστήματα που τα συμπτώματα επιδεινώνονται και διαστήματα που βελτιώνονται ή υποχωρούν τελείως. Είναι μια πολύ ενοχλητική, αλλά καλοήθης κατάσταση, που δεν απειλεί την υγεία.

Σημεία Συναγερμού (Red Flags) στο Ευερέθιστο Έντερο

Ενώ το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είναι μια χρόνια αλλά καλοήθης πάθηση, ορισμένα συμπτώματα, δεν πρέπει ποτέ να αποδίδονται σε αυτό χωρίς περαιτέρω διερεύνηση. Αν παρατηρήσετε αίμα στα κόπρανα, ανεξήγητη απώλεια βάρους ή επιδεινούμενη νυχτερινή διάρροια που διακόπτει τον ύπνο σας, απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Επιπλέον, η εμφάνιση συμπτωμάτων για πρώτη φορά μετά την ηλικία των 50 ετών, η παρουσία ανεξήγητης σιδηροπενικής αναιμίας, ο επίμονος πυρετός ή το κληρονομικό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου αποτελούν ενδείξεις για άμεσο διαγνωστικό έλεγχο. Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των συμπτωμάτων διασφαλίζει τον αποκλεισμό σοβαρότερων οργανικών παθήσεων και προστατεύει την υγεία σας.

Υποτύποι ευερέθιστου εντέρου

Αναλόγως των συμπτωμάτων, σύμφωνα με τα τελευταία διαγνωστικά κριτήρια (Ρώμη IV) διακρίνονται τέσσερις υπότυποι ευερέθιστου εντέρου:

διάρροιας (IBS-D, αποτελεί το 40% όλων των περιπτώσεων),
δυσκοιλιότητας (IBS-C)
ή με εναλλαγή αυτών (IBS-M, 23% των περιπτώσεων).
αταξινόμητος τύπος (IBS-U)

Τα συμπτώματα, βελτιώνονται συχνά ή υποχωρούν μετά την κένωση. Πολλοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν συμπτώματα που δεν εμπίπτουν ακριβώς στα κριτήρια του ευερέθιστου εντέρου, τα οποία όμως έχουν λειτουργικό χαρακτήρα και ονομάζονται για παράδειγμα "λειτουργικός μετεωρισμός" ή "λειτουργικός κοιλιακός πόνος".

Φάρμακα για το έντερο

Η θεραπευτική προσέγγιση και διαχείριση πρέπει να εξατομικεύεται για τον ασθενή και αναλόγως τον υποτύπο του ευερέθιστου εντέρου.

Όταν οι αλλαγές στη διατροφή δεν επαρκούν για την υποστήριξη της κατάστασης, συνταγογραφούνται φάρμακα συνήθως από γαστρεντερολόγους, όπως για παράδειγμα:

σπασμολυτικά, όπως Duspatalin (μεμπεβερίνη), Ibutin (τριμεμπουτίνη), Buscopan, Doralin (οτιλόνιο)
αντιδιαρροϊκά (Imodium, Questran, Smecta) κατά την περίοδο της έξαρσης των συμπτωμάτων
ήπια καθαρτικά (υπακτικά) φάρμακα
γαστροπροστατευτικά PPIs (πχ Nexium, Pariet, Losec, Laprazol)
συμπληρώματα διατροφής με προβιοτικά και πεπτικά ένζυμα (πχ Gi Natural, κεφίρ) κα.

Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι η βιταμίνη D ενδέχεται να υποστηρίξει τη διαχείριση των συμπτωμάτων του ευερέθιστου εντέρου, ιδίως σε περιπτώσεις έλλειψης αυτής. Επίσης τα προβιοτικά και ορισμένα φυτικά σκευάσματα μπορούν να προσφέρουν βοήθεια (πχ βαλσαμέλαιο, έλαιο μέντας/μινθέλαιο).

Ανάλογα με την μορφή των συμπτωμάτων, την προσωπικότητα του ασθενή και άλλα στοιχεία, μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλες κατηγορίες σκευασμάτων όπως αντιβιοτικά (Rifacol).

Ηρεμιστικά φάρμακα για το έντερο

Σε ασθενείς με σοβαρό πόνο, όταν οι άλλες θεραπείες αποτύχουν, συνταγογραφούνται χαμηλές δόσεις από αντικαταθλιπτικά φάρμακα (SSRI ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, πχ Saroten) ή ηρεμιστικά φάρμακα (πχ Librax, Librocol, Distedon).²

Στην ιατρική πράξη, είναι ζωτικής σημασίας να εξηγούμε στους ασθενείς μας το εξής: όταν επιλέγουμε χαμηλές δόσεις αντικαταθλιπτικών για το ευερέθιστο έντερο, δεν υπονοούμε απαραίτητα ότι πάσχουν από κλινική κατάθλιψη. Τα φάρμακα αυτά σε τόσο μικρές δοσολογίες λειτουργούν πρωτίστως ως νευροτροποποιητές. Βοηθούν στην "απευαισθητοποίηση" των νεύρων του εντέρου, προσφέροντας ουσιαστική ανακούφιση από τον χρόνιο πόνο, ακόμα και σε άτομα χωρίς κανένα ψυχιατρικό ιστορικό.

Δίαιτα FODMAP

Η δίαιτα χαμηλή σε FODMAP έχει βρεθεί ότι συμβάλλει στη διαχείριση των συμπτωμάτων του Συνδρόμου Ευερέθιστου Εντέρου (IBS) και κατατάσσεται στην πρώτη θέση έναντι άλλων διατροφικών στρατηγικών σε πολλές κλινικές δοκιμές και μετα-αναλύσεις. Μια δίαιτα FODMAP περιορίζει υδατάνθρακες που ονομάζονται FODMAP (ζυμώσιμοι ολιγο-, δι-, μονοσακχαρίτες και πολυόλες) οι οποίοι απορροφώνται ελάχιστα, τραβούν νερό στο έντερο και ζυμώνονται γρήγορα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα IBS.

Τα οφέλη είναι μεγαλύτερα για συμπτώματα όπως ο κοιλιακός πόνος, το φούσκωμα/διάταση και στη συνολική σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Η δίαιτα γίνεται σε 3 φάσεις: σύντομη περιοριστική φάση 2--6 εβδομάδων, σταδιακή επαναεισαγωγή ομάδων FODMAP, και εξατομίκευση διατροφής για τη χαμηλότερη δυνατή συμπτωματολογία με τη μικρότερη δυνατή στέρηση.¹ Δεν είναι μόνιμη δίαιτα, ο στόχος της είναι να εντοπιστούν εξατομικευμένα οι τροφές που προκαλούν συμπτώματα, και σταδιακά να επεκταθεί η ποικιλία τροφών διατηρώντας τον έλεγχο.

Η σύνδεση εντέρου - εγκεφάλου

Είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι υπάρχει στενή αμφίδρομη σύνδεση μεταξύ του εντέρου και του εγκεφάλου (brain-gut axis). Μάλιστα, πολλές φορές το έντερο αναφέρεται ως ο "δεύτερος εγκέφαλος". Το στρες, οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι εμπειρίες, έχουν επίδραση στη λειτουργία του εντέρου. Υπάρχει μία αμφίδρομη επικοινωνία, όταν δεν είμαστε καλά μπορεί να επηρεαστεί η λειτουργία του εντέρου, αλλά ισχύει και το αντίστροφο, όταν η λειτουργία του εντέρου δεν είναι ικανοποιητική, αυτό επηρεάζει τη διάθεσή μας, αυξάνοντας το άγχος και την θλίψη/κατάθλιψη. Αυτό οφείλεται στη σύνδεση μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου αλλά και στο εντερικό νευρικό σύστημα (ΕΝΣ) το οποίο βρίσκεται στα τοιχώματα του εντέρου. Τα συναισθήματά μας λοιπόν παίζουν σημαντικό ρόλο στις λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές.³

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ουσιαστικά είναι μια λειτουργική πάθηση, που επηρεάζει την κινητικότητα του εντέρου. Η κινητικότητα του εντέρου ελέγχεται από τον εγκέφαλο, ο οποίος δίνει εντολές στις μυϊκές στιβάδες του εντερικού τοιχώματος για να συσπασθούν για να βοηθήσουν στην πέψη ή στην προώθηση του εντερικού περιεχομένου. Η ψυχολογική κατάσταση του ατόμου έχει συνέπειες στις συσπάσεις των μυών του εντέρου. Η μειωμένη προώθηση του περιεχομένου προκαλεί διάταση του εντέρου από τα αέρια που δημιουργούνται και συσπάσεις, και είναι υπεύθυνες για τον πόνο. Τα συμπτώματα αυτά προκαλούν ανησυχία και άγχος και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.

Από την κλινική μου εμπειρία, η παρατήρηση αυτού του φαύλου κύκλου στο γραφείο είναι καθημερινή: ο πραγματικός σωματικός πόνος γεννά το αίσθημα της απώλειας ελέγχου και του άγχους, το οποίο με τη σειρά του οξύνει περαιτέρω τη σωματική συμπτωματολογία. Η κατανόηση από την πλευρά του ασθενούς ότι ο πόνος του δεν είναι "στο κεφάλι του", αλλά προέρχεται από ένα υπερευαίσθητο νευρικό σύστημα που συνδέει τον εγκέφαλο με το έντερο, αποτελεί συχνά το πρώτο και πιο ανακουφιστικό βήμα της θεραπείας.

Μελέτες δείχνουν πως το 60% των ασθενών με ευερέθιστο έντερο υποφέρουν από κάποια ψυχολογική διαταραχή, όπως άγχος ή κατάθλιψη. Oι ασθενείς με σπαστική αγχώδης κολίτιδα παρουσιάζουν συχνότερα (σε σχέση με το γενικό πληθυσμό) γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, πονοκεφάλους, πόνους στον αυχένα ή πόνο στη μέση, κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές.

Μείωση του στρες

Η ψυχολογική συνιστώσα είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση του ευερέθιστου εντέρου. Η διαχείριση του στρες μπορεί να υποστηρίξει τον έλεγχο της συχνότητας και της σοβαρότητας των συμπτωμάτων.

Τεχνικές που μπορεί να είναι χρήσιμες προς αυτή την κατεύθυνση περιλαμβάνουν την ψυχοθεραπεία, τεχνικές χαλάρωσης (όπως ο διαλογισμός), σωματική δραστηριότητα (όπως η γιόγκα, ταϊ τσι) και τακτική άσκηση (όπως κολύμβηση, περπάτημα ή τρέξιμο).

Όταν υπάρχει σημαντική επιδείνωση από το άγχος/στρες, ή αν το ευερέθιστο έντερο έχει εμφανιστεί μετά από έντονη πίεση/στεναχώρια, συμπληρωματικές προσεγγίσεις μπορούν επίσης να υποστηρίξουν τη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Διάγνωση

Η διάγνωση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (σπαστική κολίτιδα) βασίζεται σε κλινικά κριτήρια. Απαιτείται επαναλαμβανόμενο κοιλιακό άλγος τουλάχιστον 1 ημέρα την εβδομάδα για τους τελευταίους 3 μήνες, με έναρξη των ενοχλήσεων τουλάχιστον 6 μήνες πριν, σε συνδυασμό με τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα:

Κοιλιακός πόνος που σχετίζεται με την κένωση του εντέρου
Αλλαγή στη συχνότητα των κενώσεων
Μεταβολή στη μορφή ή/και τη σύσταση των κοπράνων

Δεν υπάρχει μία «ειδική» εξέταση που να επιβεβαιώνει το ευερέθιστο έντερο. Ο διαγνωστικός έλεγχος (εξετάσεις αίματος, Γενική αίματος, CRP, υπερηχογράφημα ή αξονική κοιλίας, κολονοσκόπηση) γίνεται πρωτίστως για να αποκλειστούν άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα, όπως δυσανεξία στη λακτόζη, κοιλιοκάκη, τροφικές αλλεργίες, μικροσκοπική κολίτιδα, ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, ινομυαλγία ή συνυπάρχον άγχος και κατάθλιψη.

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο αποκλεισμός φλεγμονωδών νοσημάτων του εντέρου (ΙΦΝΕ). Η μέτρηση της καλπροτεκτίνης κοπράνων αποτελεί μια χρήσιμη, μη επεμβατική εξέταση: η τιμή της αυξάνεται όταν υπάρχει ενεργή φλεγμονή και βοηθά να διακριθεί μια λειτουργική διαταραχή από οργανικά νοσήματα, όπως η νόσος Crohn. Σε ασθενείς με κυρίαρχο σύμπτωμα τη διάρροια (IBS-D), συστήνεται επίσης ορολογικός έλεγχος για κοιλιοκάκη και βασικός αιματολογικός έλεγχος (π.χ. γενική αίματος, TSH, φερριτίνη), ώστε η αξιολόγηση να είναι όσο το δυνατόν πληρέστερη.

Αιτίες σπαστικής κολίτιδας

Η ακριβής αιτία για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (irritable bowel syndrome, IBS) παραμένει άγνωστη, υπάρχουν όμως κάποιοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εμφάνισή του και περιλαμβάνουν:

Μυϊκή σύσπαση του εντέρου. Τα τοιχώματα του εντέρου καλύπτονται από μύες που συσπώνται όσο οι τροφές μετακινούνται στην πεπτική οδό. Οι συσπάσεις που είναι πιο ισχυρές και διαρκούν περισσότερο από τις φυσιολογικές μπορούν να προκαλέσουν αέρια, φούσκωμα και διάρροια. Οι αδύναμες εντερικές συσπάσεις μπορεί να επιβραδύνουν τη διέλευση των τροφών και έτσι τα κόπρανα να είναι σκληρά και στεγνά.
Νευρικό σύστημα. Διαταραχές στο εντερικό νευρικό σύστημα μπορεί να προκαλούν μεγαλύτερη δυσφορία στις περιπτώσεις πρηξίματος από τα αέρια ή τα κόπρανα. Όταν υπάρχει διαταραγμένη επικοινωνία ανάμεσα στον εγκέφαλο και στο έντερο, αυτό μπορεί να προκαλέσει υπερβολικές αντίδρασεις κατά τη διαδικασία της πέψης, με αποτέλεσμα τον πόνο, τη διάρροια ή την δυσκοιλιότητα.
Φλεγμονή του εντέρου. Μερικοί άνθρωποι με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου έχουν αυξημένο αριθμό ανοσοκυττάρων στο έντερο. Αυτή η αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος συνδέεται με τον πόνο και τη διάρροια.
Σοβαρές λοιμώξεις. Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου μπορεί να εμφανιστεί μετά από μια σοβαρή διάρροια (γαστρεντερίτιδα) που προκαλείται από βακτήρια ή ιούς. Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου επίσης συνδέεται με το πλεόνασμα βακτηρίων που υπάρχει στο έντερο (βακτηριακή υπερανάπτυξη).
Αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου. Το μικροβίωμα είναι τα "καλά" βακτήρια που υπάρχουν στο έντερο και παίζουν ρόλο κλειδί στην ομαλή του λειτουργία. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι η μικροχλωρίδα των ανθρώπων με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου διαφέρει από αυτή των υγιών ανθρώπων.
Την διατροφή. Ο ρόλος των αλλεργιών σε τροφές ή της δυσανεξίας δεν είναι απόλυτα κατανοητός στους ανθρώπους με σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου. Μια τροφική αλλεργία σπάνια προκαλεί σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου. Αλλά πολλοί άνθρωποι έχουν πιο έντονα συμπτώματα όταν τρώνε συγκεκριμένες τροφές, όπως το σιτάρι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα εσπεριδοειδή, τα φασόλια, το λάχανο, το γάλα και τα ανθρακούχα ποτά.
Το στρες. Οι περισσότεροι άνθρωποι με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου έχουν πιο έντονα συμπτώματα σε περιόδους αυξημένου στρες. Αλλά αν και το στρες μπορεί να επιδεινώνει τα συμπτώματα, δεν τα προκαλεί. Οι αυτόματες κινήσεις και γενικά η κινητικότητα του πεπτικού συστήματος ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το νευρικό μας σύστημα. Το χρόνιο στρες μπορεί να επηρεάσει το νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα την υπερδραστηριότητα του πεπτικού συστήματος. Αν έχετε σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, το παχύ έντερο μπορεί να αντιδρά υπερβολικά ακόμη και στις ελαφρές κινήσεις του πεπτικού. Επίσης το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου επηρεάζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο επηρεάζεται από το στρες.
Τις ορμόνες. Το ευερέθιστο έντερο αφορά κατά κύριο λόγο γυναίκες (αναλογία γυναικών: άνδρες 2:1), πράγμα που σημαίνει ότι οι ορμονικές αλλαγές (κυρίως η προγεστερόνη) παίζουν ρόλο, επηρεάζοντας τους υποδοχείς σεροτονίνης στο έντερο. Πολλές γυναίκες έχουν συμπτώματα που επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια ή κοντά στην έμμηνο ρύση.

Διατροφή και αλλαγές στον τρόπο ζωής

Συνήθως, με κάποιες βασικές αλλαγές στη διατροφή, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου βελτιώνεται με τον καιρό. Τροφές που επιδεινώνουν το ευερέθιστο έντερο και θα πρέπει να αποφεύγετε είναι οι παρακάτω:

Καφεΐνη (καφές, τσάι, μαύρο τσάι)
Τα ανθρακούχα ποτά (σόδα), το κακάο, τη σοκολάτα.
Αλκοόλ (κόκκινο κρασί ιδίως)
Μέλι και τεχνητές γλυκαντικές ύλες
Προϊόντα ολικής αλέσεως και αλεύρι ολικής αλέσεως. Προσοχή, χρειάζεται να αποφεύγονται οι αδιάλυτες φυτικές ίνες (ειδικά το πίτουρο, δημητριακά σιταριού τύπου Bran) και να προτιμούνται για διαλυτές φυτικές ίνες (βρώμη, ψύλλιο, λιναρόσπορος)
Λαχανικά και φρούτα: κόκκινες πιπεριές, τα πράσινα κρεμμύδια, λάχανα, κουνουπίδια, μπρόκολα, φασόλια, καρπούζι, πορτοκάλια, μανταρίνια
Έτοιμα φαγητά (junk food), περιορισμός στο λάδι, αποφυγή λιπαρών φαγητών (όπως τηγανιτών φαγητών)
Γαλακτοκομικά προϊόντα (αγελαδινό γάλα κυρίως, αλλά επίσης τυρί και γιαούρτι). Περιορισμός του τυριού και του γάλακτος που καταναλώνετε (αποφυγή της λακτόζης γενικότερα)
Στην IBS-D αποφυγή σορβιτόλης

Άλλες συμβουλές

Κάποιες άλλες γενικές συμβουλές ώστε να υποστηριχθεί η διαχείριση των συμπτωμάτων περιλαμβάνουν:

Κατανάλωση τουλάχιστον τριών με τεσσάρων ποτηριών νερού την ημέρα (κατά προτίμηση τουλάχιστον 1.5 λίτρο νερό την ημέρα).
Συχνότερα γεύματα, πχ 5-6 ημερησίως με μικρές μερίδες
Διακοπή του καπνίσματος
Αποφυγή σορβιτόλης (περιέχεται στο γάλα)
Τεχνικές χαλάρωσης (γιόγκα, διαλογισμός), είτε περισσότερη άσκηση ή μέθοδοι για τη διαχείριση του στρες στη ζωή σας.
Καταγραφή των τροφών που καταναλώνετε ώστε να βρείτε ποιες τροφές επιδεινώνουν το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

Το σιτάρι και το αγελαδινό γάλα συνήθως επιδεινώνουν τα συμπτώματα για αυτό καλό είναι να τα αποφεύγετε.

Αν ανησυχείτε για την πρόσληψη ασβεστίου, μπορείτε να εντάξετε στη διατροφή σας άλλες τροφές, όπως το μπρόκολο, το σπανάκι, το γογγύλι, το γιαούρτι, οι σαρδέλες, ο σολομός, οι χυμοί που είναι εμπλουτισμένοι με ασβέστιο ή τα συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν ασβέστιο.

Ειδικές διατροφικές οδηγίες

Αναλόγως των ιδιαίτερων εκδηλώσεων του ευερέθιστου εντέρου σε κάθε ασθενή, χρειάζεται να ακολουθηθούν διαφορετικές οδηγίες. Χρειάζεται να γνωρίζετε τις εξατομικευμένες διατροφικές οδηγίες για τη διαχείριση του ευερέθιστου εντέρου:

Όταν προεξάρχουν η διάρροια και τα αέρια, τότε συνιστάται δίαιτα χαμηλού υπολείμματος.

Όταν κύριο σύμπτωμα είναι η δυσκοιλιότητα, προσπαθούμε να αυξήσουμε τον όγκο των κοπράνων με δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες (φρούτα, τα λαχανικά, τα δημητριακά ολικής άλεσης ή φυτικές ίνες ως διατροφικό συμπλήρωμα).

Αντιμετώπιση του ΣΕΕ και καθημερινότητα

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου δεν επηρεάζει μόνο τη σωματική λειτουργία, αλλά και την ποιότητα ζωής, την εργασία και την κοινωνικότητα. Πολλοί ασθενείς βιώνουν έντονο άγχος πριν από εξόδους ή ταξίδια, φοβούμενοι μια ξαφνική έξαρση των ενοχλήσεων.

Για τη βελτίωση της καθημερινότητας, συνιστάται η διατήρηση μιας σταθερής ρουτίνας γευμάτων και ύπνου, καθώς το πεπτικό σύστημα λειτουργεί καλύτερα σε συνθήκες σταθερότητας. Πριν από σημαντικές υποχρεώσεις, αποφύγετε τα μεγάλα, λιπαρά γεύματα και την υπερβολική καφεΐνη, προτιμώντας ελαφριές τροφές που γνωρίζετε ότι ανέχεστε καλά. Η προνοητικότητα, η καλή ενυδάτωση και ο έλεγχος του στρες μειώνουν το αίσθημα της αβεβαιότητας, σπάζοντας τον φαύλο κύκλο άγχους και εντερικής δυσφορίας.

Βιβλιογραφία

1.Black, C. J. et al. (2022). Efficacy of a low FODMAP diet in irritable bowel syndrome: systematic review and network meta-analysis. Gut, 71(6), 1117-1126. [Low FODMAP diet efficacy in IBS]
2.Drossman, D. A. et al. (2018). Neuromodulators for Functional Gastrointestinal Disorders (Disorders of Gut-Brain Interaction): A Rome Foundation Working Team Report. Gastroenterology, 154(4), 1140-1171. [Central neuromodulators for FGIDs]
3.Mayer, E. A. et al. (2015). Gut/brain axis and the microbiota. The Journal of Clinical Investigation, 125(3), 926-938. [Microbiota in gut–brain interactions]
4.National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Irritable bowel syndrome in adults: diagnosis and management. Clinical guideline [CG61]. [NICE IBS clinical guideline]

THERAPIA.GR

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΒΑΘΗΣ MD, MSc, ECP

Ψυχίατρος - Ψυχοθεραπευτής

Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου / Σπαστική κολίτιδα